Kattenpraat

Triest.... Vandaag ging de vangactie in Mal gestaagd verder, in de hoop, ons oorkanker katje te vangen. We vingen een klein kittentje, yes ( zie foto). Eerst was er euforie, toen we opnieuw de kooi hoorde dichtgaan en ja.. ons spoedkatje zat erin. We waren zo ongelooflijk blij. Oorkanker kan weggesneden worden, er was hoop, vrees, maar vooral hoop. We konden meteen rechtstreeks doorrijden naar onze dierenarts, want het dier moest ongelooflijk veel pijn hebben. Ze werd onder narcose gebracht en verdikt was keihard. De kanker was in vergevorderd stadium, zelfs tot diep in haar neus. We konden niets meer voor haar doen, dan haar rustig te laten gaan. Ze kreeg de naam Dirkje. Maar ze zat vol melk, ze was zogend.... We wisten dat we op diezelfde plek al een vijftal kittens hadden weggevangen, dus we hopen nu dat dit haar baby's waren. Maar als je het niet zeker weet, dan ga je opnieuw terug. Dus vanavond wordt de vangactie een zoekactie. We moeten zeker zijn dat er niet ergens een heel jong nest ligt... Oja, in de tussentijd moesten we ook nog even naar Genk, waar een stervend kittentje lag. Deze ligt nu kritiek bij onze dierenarts. Het kan alle kanten op gaan. Dit vergt verschrikkelijk veel commitment en zorg van onze veldwerkers, verzorgers en gastgezinnen. Er zijn al heel wat traantjes gevloeid de afgelopen week, en tot overmaat van ramp, belandde de auto van onze veldwerker ook nog eens in de greppel en moest getakeld worden. Emoties van vermoeidheid, verdriet, maar ook blijdschap wisselen elkaar af. We lopen allemaal een beetje op ons tandvlees. We danken onze vrijwilligers uit de grond van ons hart voor zoveel inzet. Alles voor de katjes, dat blijkt maar weer eens. Jullie zijn echte diamantjes. Xxxx