Kattenpraat

Hoe gaat het met onze drie engeltjes... Zoals we jullie vorige week vertelden, was mama Eefje bevallen van een vierling. Helaas was er 1 kitten doodgeboren. Maar het drama was: Mama Eefje keek niet om naar haar kittens, ze had ook helemaal geen melk en haar baby's waren veel te vroeg geboren. Het waren prematuurtjes.. zo ontzettend klein, een kaal en rimpelig huidje en totaal geen zuigreflex, ernstig verzwakt en ze raakten om de haverklap onderkoeld. Ze konden hun koppetje niet opheffen, ze maakten geen geluid... Ze lagen in een goed draaiende couveuse met nog eens een snuggle erbij. We zijn heel wat gewend, we redden tientallen moederloze kittens per jaar, maar dit was een ander paar mouwen. Hun opvangmama gaf hen engelennaampjes: Gabriel, Ariel en Narel. Om de paar uur kregen ze een maagsonde ingebracht en werden ze gekoesterd. Gabriel hield het twee dagen vol... hij stierf in alle stilte, het leven vloeide uit zijn lijfje. Ariel konden we drie dagen in leven houden, ook zij vertrok stilletjes, zonder pijn. Langzaam doofde haar kaarsje. Gabriel en Ariel zijn nu echte engeltjes en waken over hun broertje Narel. Ja, Narel is nog onder ons <3 Narel was eigenlijk het zwakste kitten, maar hij wordt elke keer een beetje sterker. Gistermiddag kon hij voor het eerst zijn kopje opheffen en...tadaa, kreeg hij zuigbehoefte! YES. Hij krijgt nu heeeel voorzichtig en langzaam een spuitje melk met een smal speentje. Hij drinkt nu zelf <3 En na de voeding? Horen we heel zachtjes gespin. Daarna wordt er zachtjes geknuffeld met zijn opvangmama, lekker onder de warme trui. Quality time, wat kan hij genieten. Daarna weer terug in de couveuse om lekker goed te slapen. Groeien Narel, goed groeien. Psst... hij begint steeds op een kittentje te lijken, dat hebben wij zooo graag. Maar hij zit nog altijd in de kritieke fase, we gaan nog niet juichen, maar elke dag is er eentje.