Kattenpraat

Borre voor en na Elke dag wordt hij knapper, elke dag een vollere toet... We weten het nog goed, zijn binnenkomst, een half jaar geleden. "We kregen een melding van de noodcentrale politie. Er zou een tollende zwalkende kat gevonden zijn op straat. Borre blies om zich heen, hij sloeg, en was compleet het noorden kwijt. Hij kreeg een roesje zodat hij onderzocht kon worden, Er kwamen verontrustende uitslagen van het bloed binnen. Nierinsufficentie, waarschijnlijk acuut. Borre bleef dagenlang aan het infuus, zonder dat er vooruitgang was. Hij zou zwaar verwilderd zijn, onze dierenarts maakte zich erge zorgen om hem. Borre at niet, dronk niets..... Hij kreeg weer een roesje, zodat we opnieuw zijn bloed konden laten checken. Eigenlijk was het fantastisch nieuws: alles was genormaliseerd, er was geen medische indicatie meer. Maar hij weigerde te eten, te drinken en bleef wild om zich heen slaan. Dit alles duurde een week en onze dierenarts had zijn trukendoos opgebruikt. Wat nu.... We besloten hem bij ons te nemen en een kamer voor hem vrij te maken. Borre zijn smalle smoeltje verraadde al dat hij al lang niet meer had gegeten, de doffe blik in zijn ogen brak ons hart. Maar zijn schuwheid zwakte af, omdat hij zelf verzwakte. Wekenlang moesten we hem dwangvoeren, totdat... hij sterker werd. Zijn temperamentje kwam weer naar boven, hij werd weer onze leeuw. En op dat moment? Was hij aangesterkt en kon hij zelfstandig eten." Onze Borre. Onze held. Ons wondertje. Kijk hem nu. Met zijn lekkere volle toet. Hij heeft het gered. Aanraken? Nee, dat lukt ons niet, maar hij gedoogd ons wel. We zoeken een huisje voor hem, een plek waar hij zichzelf mag en kan zijn. Onder zijn soortgenootjes zijn, vindt ie leuk. Lieve Borre. We zijn heel heel trots op deze kanjer!