Kattenpraat

Zora Ze zat daar. Gewoon. In een weiland. En daar bleef ze de hele dag zitten. Op afstand leek het een jong dier, maar wat deed ze daar nou de hele dag. Waarom... Men besloot een kijkje te nemen. Zora kwam onmiddellijk naar hen toe, toen ze benaderd werd, waarschijnlijk op de tast, want er was iets niet in orde met haar. Ze kreeg eten, was het de geur die haar neusvleugels deed prikkelen? Ze had reuze honger. Wat is er meisje, ben je de weg kwijt? Toen we gebeld werden, besloten we onmiddellijk een kijkje te nemen. Het ging niet om een jong diertje, het was eerder een heel oud zieltje.... Ze wankelde tijdens haar loopje, haar ogen stonden dof, was ze misschien blind? Kom maar liefje, dit is geen plek voor jou, we brengen je in veiligheid, lekker bij ons <3 De volgende dag naar onze dierenarts. Conclusie? Ze is al heel oud. Blind, doof en lichte ataxie. Bij zulke oudjes is het niet verkeerd om eens wat bloed te nemen, maar gelukkig kwamen daar geen dramatische conclusies uit. Nu lekker bijkomen in ons gastgezin hè lieverdje!