Kattenpraat

Pablo is onverwachts uit ons leven weggerukt.... Onze beste voetballer, vrijbuiter, onafhankelijke ziel. Hij vertoefde al enkele weken in ons kattencafé en alles ging heel goed. Hij was opgewekt, speels, dromerig uit het raam kijkend, we besloten op zoek te gaan naar een huisje voor hem. Een huisje waar hij ook buiten mocht spelen, want dat was wat Pablo echt wilde. Een avonturier. Maar het noodlot sloeg toe, moeder natuur besliste anders. Pablo kreeg uit het niets een hartstilstand. Onze verzorgster was erbij, ze zag het gebeuren. Hij stond op een trapje, één van de laagste treden, en ineens liet hij zich vallen en het leven verliet hem. Hij stierf. Hij heeft niks meer meegekregen, daar zorgde zijn hartje wel voor. Na overleg met onze dierenarts werd ons duidelijk dat het of een hartstilstand was of een aneurysma. Onze Pablo is niet meer, onze kanjer. Wij blijven stil achter, vol ongeloof. Hij was nog zo jong. We hebben het maar enkele malen meegemaakt op 26 jaar , maar hoe hard is dit. Lieve Pablo, gekke blije snoet. Mooie jongen. Een verzorgster nam je mee naar huis en reed door de weilanden en zei: "Kijk Pablo, we rennen door de groene velden, precies wat jij wilde." Ga nu maar, spring zo hoog je kan en raak de wolken aan. Huppel door het weidse landschap achter de regenboogbrug en lach, speel en wees ondeugend. Als ze daar een voetbalclub hebben, dan word jij de beste keeper van de engelenclub. Rust zacht, we missen je verschrikkelijk. x