Kattenpraat

Daar is ons hoogbejaarde omaatje dan <3 Kennen jullie haar nog? We schreven afgelopen zondag een post over haar. Een reminder: "Met haar tere versleten lijfje belandde ze op straat. Sara was vel over been, extreem mager. Ze rook ontzettend vies uit haar bekje en voelde zich helemaal niet goed. Gelukkig kon oma Sara meteen bij onze dierenarts terecht en werd er bloed genomen. Haar knokige lijfje verraadde niet alleen haar leeftijd, maar ook onder welke omstandigheden ze op straat heeft moeten leven. Haar bekje is één grote ravage, de tanden zwart, verdrinkend in een berg ontstekingen." Ondertussen heeft ze haar bekoperatie gehad en kan ze nu in alle rust bij ons herstellen. Haar manier van lopen is wat zwalkend, krom en haar achterpootjes verliezen soms de controle. Maar ze heeft doorzettingsvermogen, tis een taaie, ons Saartje. We gaven haar een lekker mandje, maar ze besloot op de koude grond te slapen. Ze heeft geen idee wat een mandje is, ze kent alleen de koude grond van het buitenleven, waarschijnlijk.. Natuurlijk kreeg ze snel een dekentje onder haar knokige lijfje en ligt ze nu bij de warme verwarming te soezen. Af en toe even opstaan om een hapje te eten, om daarna weer terug te 'zwalken' naar haar bedje. We denken dat ze toch een hele hoge bejaarde leeftijd heeft. Minimaal 20. Ze is lief en dankbaar, en ze houdt van rust, dat hebben we al in de smiezen. Haar oude oogjes staan moe. We hebben nog een weggetje af te leggen met haar, een lange periode van aansterken staat op het programma. Medicijntjes, eten, knuffelen en slapen. Dat is de dagindeling. Lieve Sara <3