Kattenpraat

Maartje heeft haar gouden mandje gevonden na 3 jaar opvang! Op elk potje past een dekseltje en dus ook bij elk katje een huisje, het is iets waar wij ontzettend hard in geloven. Ook als het katje in kwestie pakweg bejaard is, extra zorg nodig heeft of schuw is. Ook als de buitenwereld zegt dat zulke katjes ‘onplaatsbaar’ zijn. Ook als er weken, maanden, zelfs jaren voorbij gaan waarin er geen enkele reactie op zo’n katje komt. Wij blijven er altijd in geloven, want op een mooie dag is hij of zij daar, die ene, bijzondere persoon die verder kijkt dan het oppervlakkige en dat ‘moeilijk plaatsbare’ katje voorgoed in het hart sluit. Wel, vorige week beleefden we nog eens zo’n mooie dag toen onze schuwe Maartje haar persoon vond, na 3 jaar bij ons in opvang gezeten te hebben. Haar opvangmama vertelt over de lange weg die ze samen aflegden en het ‘happy end’ dat hun verhaal kreeg: “Toen je bij mij terechtkwam had je je hele leventje tot dan toe doorgebracht in een zwerfkattenkolonie en weinig tot geen positieve ervaringen gehad met mensen. Doodsbang was je dan ook bij binnenkomst, je vloog letterlijk de muren op wanneer ik je benaderde. Ik wist dus dat het moeilijk zou worden om je te overtuigen van mijn goede bedoelingen, maar toch begon ik er met frisse moed aan. En heel traag maakte je heel kleine stapjes voorwaarts. Na heel veel tijd en geduld liep je trots met je staartje in de lucht door het huis, haalde je kattenkwaad uit met de andere aanwezige katjes en lag je tevreden te ronken op de verwarming. Je tolereerde me in je omgeving – zij het op een klein afstandje - en knipperde appreciërend met je oogjes naar me. Alleen dat aaien, aangeraakt worden, direct contact met mensen, dat bleef een drempel die je niet over raakte. Geen probleem, ik respecteerde je keuze, want ook al was je geen knuffelkatje, je had nog zoveel meer te bieden. En dus gingen we op zoek naar een huisje voor jou waar je gewoon jezelf mocht zijn, je prachtige, schuwe zelf. Weken gingen voorbij, maanden, jaren. Ook al sloeg de twijfel soms toe, ik bleef erin geloven, ergens daarbuiten liep het perfecte baasje voor jou rond. En toen, na lang wachten en zoeken was hij er opeens, jouw persoon, jouw warme thuis. Een plek waar je aanvaard wordt zoals je bent, zonder enige verwachting of verplichting, zonder dat je iets moet zijn dat je niet bent. Waar je alle tijd en ruimte krijgt om je thuis te voelen en vertrouwen op te bouwen, waar je een kattenvriendinnetje krijgt om lief en leed mee te delen en waar alle heerlijk warme mandjes, verwarmingen en vensterbanken waar je zo van houdt tot jouw beschikking staan. Een plek waar er van je gehouden wordt, ook al waren er nog zoveel mensen die tegen me zeiden dat dat nooit weggelegd zou zijn voor zo’n schuw katje als jij. Wel, lieve Maartje, je hebt al die mensen die niet in je geloofden het tegendeel bewezen, en wat is je dat gegund! Geniet nu van je prachtige nieuwe leven, en weet dat je na alles wat we samen hebben meegemaakt voor altijd een heel speciaal plekje in mijn hart hebt. En normaal zou ik nu afsluiten met ‘dikke knuffels en kussen’, maar omdat ik weet dat je daarvan gruwt zeg ik ‘een knipoogje voor jou’, want dat was voor jou de manier waarop je me liet zien dat je me stiekem toch wel in je hartje gesloten had. Oneindig veel knipoogjes voor jou dus, van je opvangmama xxx” ps. we hebben al positieve signalen gekregen van het baasje dat ze al goed rondloopt en al heel dicht zich laat benaderen!