Kattenpraat

Waarom Vandaag kregen we een hele zware spoedmelding te pakken. Helemaal in Holsbeek bij Leuven. Aan de telefoon was het al duidelijk dat we onmiddellijk moesten ingrijpen. De omschrijving van zijn toestand was meer dan schrijnend. Gelukkig hadden we een vrijwilligster in Leuven wonen, dus konden we haast maken. Hij was bekend in de buurt...sterker nog: hij had een baasje!! Blijkbaar is het baasje vaker al aangesproken over de toestand van de kat, maar is er niet ingegrepen. Door niemand. Behalve de meldster van vandaag, zij kon niet toekijken. De kat was voor ons het belangrijkste, dus het was zaak hem NU van straat te halen en zsm naar de dierenarts te rijden. We werden emotioneel toen we hem zagen, wat zag hij er slecht uit! Zijn oor was weggevreten, zijn oog puilde uit, hij was mager, vuil en vies. Maar zo ontzettend dankbaar... Hij had alleen maar oog voor het eten. Hij schrokte de maaltijd naar binnen en genoot van de warmte in de auto. Hij rolde zich lekker op na het eten om weg te soezen. Alsof hij wilde zeggen: "Nu kan ik uitrusten." We konden meteen terecht bij een dienstdoende dierenarts. Godzijdank. We gaven hem de naam Tristan. Hij genoot intens van de aandacht op de behandeltafel, hij vond alles prima. De dierenarts gaf aan ( wat wij al dachten) dat de kans heel groot was op oorkanker, maar er ook een kleine kans was dat het een bijtwond zou zijn die enorm is gaan ontsteken. We hadden twee mogelijkheden: Euthanasie of een opknapbeurt en onderzoek of het daadwerkelijk kanker was. We kozen voor het laatste. Weet je waarom? Eindelijk kreeg hij hulp, eindelijk was er zorg, hij leek er zichtbaar van te genieten. DAT wilden we hem sowieso meegeven. In een roesje wordt hij gewassen en aan het infuus gelegd. Uiteraard weer met lekker eten, pijnstillers, antibiotica EN een zalige warmtelamp. Weet je? Als je zo diep zit, zoveel ellende hebt meegemaakt, zoveel ontberingen hebt doorstaan, honger en kou hebt geleden, terwijl je baasje toekeek en zijn handen van je aftrok. Dan gun je bij de slechtste uitkomst zo'n dier een waardig afscheid, een lekker schoon vachtje, vol buikje en warmte. Dan kun je loslaten. Maar wij duimen heel hard dat die kleine kans op overleven, de doorslag gaat geven. Lieve Tristan, lieve lieve jongen... We krijgen vragen of men een donatie voor zijn behandeling mag geven. Dat mag absoluut, ontzettend lief trouwens. Ik heb een linkje gemaakt. Het kan twee kanten op gaan, we hopen de goede kant... Maar stel, het gaat mis. Dan krijgt hij een persoonlijke crematie als symbool tegen dierenverwaarlozing. En... omdat hij ons als baasje had. Maar we hopen met heel ons hart dat hij het gaat redden, onze lieve schat <3 Dank jullie wel! https://www.ing.nl/particulier/betaalverzoek/index.html?trxid=A4EulJjqRUB4ZR2fR05qwDE7onFH2043 Belgie: IBAN: BE11 0013 8231 3048