Kattenpraat

Rust zacht Achter de schermen maken we meer mee dan we tonen. Onmacht, verdriet en soms ook woede. Emoties die worden afgewisseld met empathie, uitbundigheid en enthousiasme. Maar deze dagen overheerste vooral verdriet en onmacht. Twee onschuldige zieltjes werden als zeer zeer ernstige spoed aangemeld en onze hulp kwam te laat. Eergisteravond werd er een ernstig ziek dier gespot. Hij zou geen neus en mondje meer hebben. We konden het eerst niet geloven, maar desondanks regelden we meteen veldwerk en een auto richting het arme dier. Ondertussen belden we onze dierenarts of hij standby kon zijn. Het zou wel eens een zeer ernstig gewond dier kunnen zijn. Ondertussen kregen we een foto... en toen.. brak ons hart. We sloten onze ogen en zeiden stilletje: 'Nee, nee, dit kan niet waar zijn.' Zijn neusje was weg, zijn mondje was verdwenen, er zat een afschuwelijke woekerende kanker in zijn gezichtje. Aangekomen bij onze dierenarts spraken we elkaar. 'Kun je hem echt niet fiksen ofzo? Dit zijn juist de diertjes waar we 1000 % voor willen gaan.' Onze dierenarts zei: 'Er valt er niks te fiksen, hij heeft helse pijnen en zijn neus is weg. De kanker heeft zijn leven verwoest, ik kan hem niet helpen. ' Rust zacht lieve jongen, het spijt ons zo. We hadden het hart van Zwerfkat in Nood in jou willen steken, enkel voor jou. Alles. De mensen die jou hadden verzorgd, durfden niet in te grijpen. Why! De dag erna kwam de volgende melding. Een melding uit Maasmechelen. Een zwerfkatje was gegrepen door een hond. Zwaar gewond sloop de kat het huis van de melder in en dook achter het tv meubel. Hij zou boos en agressief zijn, maar deze zin maakte ons zeer alert: 'Hij ademt heel zwaar.' En alweer doken we in onze auto en reden naar het dier in zware nood. Maar aangekomen.... was het arme dier al gestorven...Nee! Maar jong, wat is dat nou allemaal. Lieverd. We brachten hem nog naar onze dierenarts, helaas geen chip. Onze maag trok resoluut een knoop, en in ons hoofd passeerden allerlei vragen, maar de antwoorden zwegen. Lieve diertjes, anoniem sterven mag niet. Jullie verdienen ook de aandacht, weliswaar in stilte want jullie zijn niet meer. Rust zacht lieve diertjes. Het spijt ons.