Kattenpraat

Kekke in hele grote problemen...help jij mee? Wat een verhaal, wat een verdriet voor ons kleine ventje. We gaan het jullie vertellen... Kekke werd geboren in onze vzw, bij mama Mila. Kekke had de veiligheid van mamabuik en zijn kleine familie. Hij groeide goed, alles ging eigenlijk perfect. Vrolijk, ongecompliceerd. Tot eergisteren, 5 1/2 week oud, toen kwam er een hele grote zwarte wolk, dreigend, glijdend over zijn kopje, daar bleef het hangen en liet zijn zwarte schaduw vallen. Er gebeurde iets met hem, hij kreeg plots neurologische problemen. Zijn kopje schuin en toen begon het... het rondjes lopen. Alleen maar rondjes lopen. Draaien, kopje schuin tegen de grond, dit werd ineens een spoedeisende actie. En ja, het was vrijdagavond. Alle dierenartsen waren klaar met hun consult, niemand was bereikbaar. We belden in het rond, niemand hielp, de dierenarts van wacht, daar konden we terecht. Daar aangekomen werd het al snel duidelijk dat ze niks kon doen. "Dit is een kitten, dit is specialisatie, ik kan niks, ga maar naar *die*." Zelfs onze vzw had ervaring en vroeg naar nystagmus bij het kitten ( flikkerende ogen). Nee, die was er niet. Ook vroegen we om een anti shock spuit. "Nee, dat helpt niet." Dus we belden naar de andere praktijk. Antwoord? "Neen, we kunnen dit kitten niet helpen, te grote problemen." En daar zat ons gastgezin dan, in de auto, met een doodziek dier. Niemand hielp. Waar naartoe? We belden naar de universiteit Luik. In het frans ( via een tolk) vroegen we om hulp. Ja, het kitten kon binnenkomen. Weer een lange rit, ondertussen was het al laat in de avond. Kekke werd naar achteren genomen, onderzocht. We gaven toestemming voor bloedonderzoek, onze opvangouders moesten uren wachten, het was ondertussen al middernacht. En ook Luik bleek geen idee te hebben, het kitten moest weer mee naar huis met de klemmende vraag: Best morgenochtend naar je eigen arts. Kekke was niet in levensbedreigende situatie. Geen medicatie, wel een doktersrecept. Kosten? Minstens 300 euro. En zo kon ons opvanggezin weer naar huis met Kekke. We willen er geen negatief verhaal van maken, we vertellen wat we meemaken. Kekke was doodmoe. Wij voelden dat hij die avond nergens de medicatie kreeg die nodig was. Gisterochtend zijn we onmiddellijk naar onze dierenarts gereden. Kekke werd ondertussen steeds meer afgestoten door mama. Hij mag soms nog melk drinken bij mama, maar ze vindt hem steeds minder oke... Onze hoofddierenarts bevestigde wat wij al dachten. Ja, zelfs de nystagmus. Eindelijk kreeg Kekke zijn broodnodige medicatie ingespoten, en kunnen we de medicatie verder blijven geven. Zijn gezichtje zo moe. Het is onduidelijk wat er aan de hand is: een trauma van buitenaf? Een infectie? Zijn bloeduitslag was niet abnormaal. Voor nu is het belangrijk dat hij bepaalde medicaties krijgt. Dit gaat een hele intensieve zorg worden. Kekke, zijn ontroerende kopje, blik van het 'niet begrijpende', zijn drang om verder te gaan, dit is een krachtig kittentje. Zijn blik tijdens zijn ziekte zegt genoeg, BAMM recht in je hart. We hebben nu al veel kosten gemaakt om bijna "niks", we snappen het gewoonweg niet. Wie wil Kekke ondersteunen, helpen, samen met ons. Elke kleine donatie is al een grote gift. We gaan het weggetje samen in.... Lieve Kekke, jij komt loeihard bij ons binnen, je onschuldige blik, nog zo jong, 5 weekjes oud, jouw wereld moet nog beginnen. Wij zorgen allemaal voor jou, allemaal <3 www.ing.nl/payreq/m/?trxid=bHV8abeNeTfHNI1OX9Usqe7bYjzSdQom of BE11 0013 8231 3048 ( Belgie) DANK AAN IEDEREEN , Liefs!!