Kattenpraat

Wonderen bestaan We zijn ontroerd. Er is iets moois voorgekomen uit iets heel verdrietigs... Eva kwam een 9 dagen geleden bij ons binnen onder zeer verdrietige omstandigheden. Ze was de dag ervoor bevallen van zes kittens, waarvan er vier al meteen stierven. Eva kon en wilde hen niet accepteren. Ze wist niet wat ze ermee moest, ze voelde zich onbeholpen en onveilig. Twee van haar kleintjes leefden nog, maar ze lagen daar zo reddeloos. Geen warmte, geen voeding, Eva kon het niet opbrengen. 24 uur na hun geboorte kregen we telefoon. Er was geen tijd te verliezen, ze moesten zsm binnenkomen. De kleintjes in de couveuse, mama Eva eventjes apart. Maar we kregen haar baby's niet meer opgewarmd, ze waren ijskoud. Niks hielp. Een paar uur later stierven ze samen in elkaars pootjes. Ondanks alles was Eva rusteloos, was er toch een soort van gemis? Op een andere plek namen we een schuwe mama met haar drie kittens over van een dierenasiel. Achteraf was het niet zeker of dat hun mama was. Ook zij negeerde de kittens compleet. Er was geen enkele interesse, zelfs geen klein beetje nieuwsgierigheid. We probeerden van alles om haar stress te doen verminderen. Bach druppels, relax muziek, verstopplekjes, anti depressiva, feliway., calm voer.. Niets. Er was geen enkele interesse. Onze opvangmama moest weer gaan werken, flesjes geven was geen optie meer. We moesten noodgedwongen de kittens verhuizen. De kittens kwamen gistermiddag aan bij hun nieuwe opvangmama, maar hey psst... Eva zat maar 1 deurtje verder. Zullen we het gewoon eens proberen? We wreven de geur van Eva over de kittens. Kleine kans dat dit zou slagen, maar Eva was open gebloeid, je weet maar nooit! En toen kwam het moment.... Niels, Aura en Daantje werden naar haar gebracht. Eva keek op en begon onmiddellijk elke kitten te wassen, van top tot teen. Maar jongen toch, we vielen helemaal stil. Eva draaide zich op haar rug en een luid gespin kwam uit haar keeltje. Kom maar jongens, jullie zijn vanaf nu mijn kindjes, kom maar drinken. Liefdevol sloeg ze haar pootjes om hun lijfjes en een warm gevoel van liefde overviel haar. Ze was de hele week al rusteloos, maar nu kwam er een soort van kalmte over haar. Het was oke. Het moest zo zijn. De dierenwereld is zo machtig mooi <3 Voor de zekerheid krijgen de kleintjes nog een flesje, de melk van Eva moet nog wat op gang komen. De andere mama Milly? Daar zullen wij ook onze zorg over dragen, haar welzijn is onze welzijn. Geniet nu maar lieve Eva, na zoveel trauma heb je nu eindelijk je plekje en rust gevonden met drie kleine lieverdjes <3