Kattenpraat

Herenigd Het is niet evident, om moeder met kroost te herenigen. Het is altijd de vraag of het lukt. We kregen een melding uit Maasmechelen. De tuin werd eens zalig opgeruimd! De houtstapel werd afgebroken, lekker alles naar de stort. Fijn gevoel om eens orde op zaken te stellen. Oepsss.... Ehm. Er lag een nest hele jonge kittens onder de houtstapel! Oww. Jeetje. Wat nu? Wij werden gebeld, maar meteen stelden wij de vraag: 'Is er een mama in het spel? Is zij aanwezig?' Ja. Al dagen zagen ze een zwerfpoes in de buurt van de houtstapel, zij zal waarschijnlijk de mama zijn. Maar nu? Nee, die dag was ze niet meer gezien. De werken in de tuin hadden hier een groot aandeel in. Mama is schuw, komt niet in de buurt van de mensen. We besloten het nestje meteen op te halen en onder te brengen in onze couveuse. Maar hey, de mama? ZIJ was de spil van het gezin, ook zij moest mee. Schuw of niet, boeien. Meteen werd onze vangkooi op scherp gezet en duimen draaien ;-) De baby's, oogjes nog dicht, kregen de goeie zorg. Maar we zaten op hete kolen. Hun mama was nu op zoek, een ontwricht gezin wilden we niet op ons geweten hebben. En toen kwam het verlossende telefoontje... Mama zat in de vangkooi! YESSS. We sprongen een gat in de lucht! Snel snel , we haalden haar op. Ondertussen was ons opvanggezin voor de ukkies ook al gearriveerd. Een gezin is pas compleet als iedereen aanwezig is. Mama en haar baby's. En daar was ze dan toch, de mama. Bange mama. Ze overwon haar angst toen ze haar kleintjes zag. Niemand telde meer mee, het was enkel zij en haar kinderen. De kleintjes kropen zo hard ze konden naar mama toe. Mama telde haar kleintjes en boem, legde zich voor hen neer. Kom maar... Haar staartje was wel gewond, was geamputeerd door iets, de helft was eraf. Blijkbaar voelde ze de pijn niet eens. We gaan haar natuurlijk verzorgen, naar de dierenarts, maar voor nu? Ze zijn weer samen <3