Kattenpraat

Goya het dappere kittentje! Achter de schermen wordt er vaak zo hard geknokt voor een heel ziek opvangertje. Er gaat verdriet schuil in de hartjes van onze opvanggezinnen, maar ook de euforie! De euforie wanneer een kittentje weer kan ademen, normale ontlasting maakt, begint te spelen of eindelijk zelf een hapje eten neemt! Goya heeft haar broertje en zusje verloren. Zij verloren de strijd tegen een ernstige vorm van niesziekte. Gelukkig had Goya haar mama, een hele lieve bezorgde mama. Zij volgt haar kind overal... Goya was ook enorm ziek. Braafjes onderging ze een resem aan medicijntjes, dag in, dag uit. Goya kon niet eten, omdat neus, keel tot de oren gewoonweg vol snot en slijmen zat. Dwangvoeren bleek haar redding, ze moest door het ergste heen. Goya was vaak zo moe, zo op vanwege elke kleine vorm van activiteit. Maar hey... de inspanning werd beloond! Daar kwam de euforie! Sinds enkele dagen is Goya veranderd van een naar- adem -snakkend- moe kitten, naar een olijke speelse kitten! Dat zien wij graag :-) Samen met mama Perla op ontdekkingstocht. Haar neusje is nog niet helemaal vrij, maar de kritieke fase is voorbij. Ze heeft nog een weggetje te gaan, onze dappere strijdster, maar het is zo zalig om haar blij te zien! En mama Perla? Wanneer Goya in de mand zit voor de aerosol... dan zit ze ernaast. Wanneer Goya haar medicijntjes krijgt, staat Perla met haar neus tegen haar kleine meid gedrukt. Wat een zalige mama! En pssst.... Goya mag nog altijd bij haar drinken, hoe lief is dat! Goya is een dapper meisje, maar ook haar opvangmama's.