Kattenpraat

Indy Ik durf nog niet over die streep te gaan. Die magische streep van 'let it go'. We hebben allemaal ons rugzakje, onze ervaringen en onze mijlpalen. Er zit verdriet in, blijdschap, onzekerheid, angst, maar ook de mooie herinneringen zitten netjes verpakt. Ze zitten allemaal in dat rugzakje, ongelooflijk hè. Er zit een rits op, maar geen slotje. Wie in de buurt komt, mag af en toe eens aan dat rugzakje prutsen. Even. Ik woon in een kast, zoals een kleuter haar eigen plekje creëert met stoelen verstopt onder gedrapeerde lakens, een eigen prive plekje. Zalig. Er wordt eten geserveerd, ik krijg mijn aaitjes tijdens mensengeduld. Ik lik mijn teentjes af als ik geniet van een lekker maaltje en was daarna mijn oortjes zorgvuldig. Mijn witte vachtje hou ik graag glimmend en zacht. Ik nodig ook vrienden uit, in mijn kast. Ze mogen bij me liggen, zwijgend of babbelend. Samen even wegdromen, terwijl het tumult aan ons voorbijgaat. Die kast is een zeer goed idee, een leuke plek. Maar mocht jij mijn rugzakje openritsen en voorzichtig alle mooie en minder fijne momenten kunnen lezen, dan zal ik mijn kast inruilen voor jou. De kast is nu mijn veilige plek, wat niet wil zeggen dat ik mijn basisstation niet wil verlaten. Mijn hartje hunkert naar mensen zoals jou. De liefde en zachtheid waarmee je mij benadert. Dan wil ik met alle liefde wat nare dingen uit mijn rugzakje keilen. Gewoon, omdat het klaar is. Soortgenootjes zijn nooit een probleem geweest, zij zijn welkom. Ik zou jou heel graag mijn ware aard tonen, mijn voorzichtige ontluikende liefde, allemaal voor jou. Ik zou graag die kans krijgen, met al mijn pootjes! Mag het? Pootje van mij, Indy. Dag! kattenbemiddeling@zwerfkat.com www.zwerfkat.com/index.php?DocID=335#.WsUjgohuaM9