Kattenpraat

Gewoon.. De spoedmeldingen zijn behoorlijk de laatste maanden. We worden op alle tijden van de dag gebeld, ook 's nachts. U leest maar een greep van onze meldingen op Facebook, in werkelijkheid hebben we veel meer meldingen en werk achter de schermen. Er ligt bijvoorbeeld al dagen een zeer zieke schuwe kat (Jacky) aan het infuus bij onze dierenarts. Zaterdagochtend was hij aan het tollen op de baan in Lanklaar. Hij blies en sloeg om zich heen, maar tegelijkertijd kon hij niet meer op zijn pootjes staan. De kracht om zichzelf te beschermen tegen alle demonen die hij voor zijn gevoel op dat moment op zijn pad zag, was enorm. Onze veldwerkster moest een deken over hem heen gooien, om hem op te pakken en in de kooi te zetten. En hup, naar onze dierenarts! Daar moest hij via een roesje tot rust komen en natuurlijk aan het infuus worden gelegd. Er werd bloed genomen en het verdikt: Een ernstige acute nierinsufficientie. Het kan zijn dat hij vergiftigd is geweest. Maar het is een zorgenkind, hij wil niet eten, niet drinken, al dagen niet en... hij laat niemand in zijn buurt. Lastig patiëntje , maar we blijven duimen voor hem <3 Onlangs kwam er ook een epilepsiekatje bij ons binnen uit Achel. Ook een spoedkatje. We maakten ons hele grote zorgen om haar, omdat de aanvallen kort op elkaar volgden. De meldster lieten we rechtstreeks naar onze dierenarts rijden om tijd te winnen. Maar soms gaat het niet zoals we willen... Dit schuchtere meisje bleef aanvallen krijgen bij onze dierenarts, ondanks alle medicaties. En toen kreeg ze een hele zware aanval en dit werd haar fataal. We hebben ook bloed laten checken en onze dierenarts gaf aan dat ze een ernstige hersenvliesontsteking had. Slaap zacht meiske <3 We voelen ons altijd zo machteloos, ook al helpen we zoveel we kunnen. Maar het went echt nooit. Tam of schuw, het maakt niet uit, het zijn onze katjes en vanaf het moment dat ze bij ons komen? Dan zitten ze in ons hart. Duimen jullie mee voor onze Jacky?