Kattenpraat

Zware nacht Gisteravond laat was het weer prijs. Een vreselijke spoedmelding uit Genk. Al enkele dagen lag er een nest van vier kittens in de struiken. Ze liepen wat te drentelen. Geen mama. Maar nu ging het gigantisch mis. Er lag 1 kittentje te sterven... Het was al laat op de avond en verschillende organisaties werden gebeld. We hoorden het drama op de voice-mail en onmiddellijk belden we terug. Er zou zelfs al een dierenarts zijn gebeld die niet wilde helpen. Er was behoorlijk paniek in de straat. Men mocht meteen het nest bij ons binnenbrengen en vooral belangrijk: "Hou het zieke kitten warm." Echter dook het vierde kittentje weg onder een houtstapel waar men onmogelijk bij kon. Maar wij wilden perse het vierde kitten hebben, dus besloten we zelf, gewapend met snuggles, op te rijden. Het stervend kitten zat weer recht, dus we waagden ons aan de rit. Ook wij konden niet aan het vierde kitten komen, maar het zieke kleintje zakte weer weg, dus het was zaak zsm naar huis te rijden. De couveuse stond al warm te draaien en na onze eerste hulp werden ze warm gelegd. Ons zieke kleintje zakte verder en verder weg, haar ondertemperatuur was schrikbarend, we kregen haar niet eens meer opgewarmd. De overige twee kittens waren ook niet goed, redelijk onderkoeld. Drama jongens, en dan dat eenlingetje nog in Genk. De melders bleven ook wakker om het kitten te pakken te krijgen. In diezelfde tijd zocht onze gsm draagster ( het was al half 12 nachts) naarstig naar hulp om terug te keren naar Genk. Gelukkig was onze andere veldwerker nog wakker, dus hup! Snel omkleden, de vangkooi in de auto 'gooien' en gaan!! In de opvang werd ons stervend kittentje ondertussen een sterretje en we voelden ons verslagen. Sorry kleintje, sorry... En toen kwam het lichtpuntje. Om 00.15 uur kregen we telefoon: Het vierde kitten was gevangen!! Nog even een uurtje doorrijden naar onze opvang en dan kon ook deze kleine hummel worden herenigd met de familie. De rest van de nacht was het waken, voeden en de drie kittens werden levendiger en levendiger. Ze dronken goed van het flesje en begonnen vanmorgen zelfs al gezellig met elkaar te spelen <3 Het zijn magere diertjes, dus mama zal waarschijnlijk al een tijdje niet meer zijn teruggekeerd. Maar nu komt het goed... Ik moet nog even erbij zetten dat we toch ontzettende fijne vrijwilligers hebben, niets is hen teveel!