Kattenpraat

We zijn Jesse kwijt.... Jesse is niet meer, onze vechter, onze strijder, onze lieve jongen. Jesse kwam 12 dagen geleden bij ons binnen. Meer dood dan levend. Hij werd eerst bij een spoedarts binnengebracht, maar omdat we niet tevreden waren, hebben we hem de dag erna opgehaald om zelf de eerste hulp toe te dienen, zodat hij de volgende morgen meteen naar onze eigen dierenarts kon. Jesse was totaal onderkomen, hij was buiten bijna verhongerd. Dan breekt je hart nog meer, beseffende dat hij buiten zo ontzettend lang geen voedsel had kunnen vinden. Hij zwalkte op straat vanwege totaal zwakte en ontberingen. Onze dierenarts nam het van ons over en na 4 dagen aan het infuus was meneertje helemaal opgeknapt! Zijn nieren hadden een enorme opdonder gekregen, maar na een tweede test was alles helemaal in orde. Wat waren we trots op onze Jesse. Je kwam van zo ver, zo hard gevochten, je zag er een stuk beter uit. Jesse zou de wereld gaan veroveren, zijn tweede leven begon, maar nu in alle veiligheid en nooit meer honger. Jesse was geliefd. Gisteren ging het patsboem mis. Hij zakte weg, kreeg ondertemperatuur. Onmiddellijk zijn we in allerijl naar de dierenarts gesjeesd en lieten we hem over aan de kundige handen. Tussen hoop en vrees. Het leek even goed te gaan maar vanmorgen ging het doek naar beneden. Jesse stierf.... Hij had waarschijnlijk een plotselinge longbloeding gekregen, waar helaas niemand iets aan kon doen. Lieve Jesse, nu kun jij de hemel gaan veroveren, nu kun je daar tonen hoe geweldig je bent, want dan ben en blijf je. We zijn dankbaar dat we eventjes deel mochten uitmaken van jouw leventje, maar we voelen ons verslagen. Run free baby....<3 <3