Kattenpraat

Caro Is er ergens nog een uitgang, of moet dit. Ik ben een lief grijs tijgerpoesje van minder dan een jaar oud. Nou doeiii. Nog meer vertellen, ow echt? Eventjes dan, puur omdat ik aan de man/vrouw moet raken, want dit is niet echt mijn dingetje. Ik heb een circuit van hobbels, hindernissen, bergen en lieflijke valleien afgelegd. Een mooie route.. achteraf. Ik heb behoorlijk gezweet, gevloekt, het bijltje erbij neergegooid, maar de liefde van de mens, de aanmoediging, heeft mij gebracht waar ik nu ben. Mijn wantrouwen in de mens heeft een positieve ontwikkeling ondergaan. De ombuiging naar positiviteit. Ik heb veel op de rem gestaan, wilde vaak omkeren, maar de trappers bleven draaien, wilden verder. Ik moest verder. Na zoveel hobbels en keien, werd mijn baan zachter en gelijkmatiger. Ik kreeg vertrouwen in de mens. De route werd aangenamer, ik liet genegenheid toe. Aaitjes, streeltjes, prrrrrrrr, maar wel met de juiste mensen. Ik hou van mijn kattenvriendjes, ben jong, speels en nieuwsgierig. Maar geef me wat ademruimte bij jullie mensen, laat de trappers vieren en geef me makkelijke wegen. Dan bereik ik mijn doel naar jou, en worden wij vrienden voor het leven. De fiets blijft van mij, maar je mag me wel aanmoedigen. Alle liefs van mij, Caro, 10 maandjes kattenbemiddeling@zwerfkat.com www.zwerfkat.com/index.php?DocID=335#.WsUjgohuaM9