Kattenpraat
26 februari 2020
Zwerfkat in nood
Afscheid van een vriend Onze Dinti is niet meer.... de ambassadeur van ons kattenasiel Villa Vagebond. Het liefste jongetje van de klas, het braafste zieltje, het meest aanhankelijke snoetje. We lieten Dinti in juni 2017 helemaal uit Roemeniƫ overkomen. Hij had ons nodig, het was een kreet om hulp. Dinti verbleef na een positieve aids-test al een hele poos in een veel te kleine kooi in een dierenartsenpraktijk in Roemeniƫ. Niemand wilde hem adopteren. Ons hart brak bij zijn verhaal, en al helemaal toen we zijn filmpje zagen, waar hij met zijn pootjes hoopvol door de tralies hengelden, op zoek naar liefde, warmte. Hij kwam bij ons en HOE! Wat een nieuwsgierige neus, wat een zalige knuffel! Met het grootste gemak wond hij iedereen om zijn pootjes en werd hij op handen gedragen. Letterlijk en figuurlijk. Dinti nam zijn intrek in tientallen hartjes. Voorbijgangers werden opgemerkt, verzorgers wiegden hem tegen de schouder in slaap, hij had veel te geven. Zijn hart was groot genoeg voor heel de wereld. Met zijn lieve oogjes kreeg hij alles gedaan. Geen knipje met de vingers nee... 1 blik was genoeg. Ons Dinti was chronisch ziek, daarom bleef hij in de Villa wonen, de Villa was zijn thuis, zijn veilige haven. Hij had tientallen slaapplekjes, maar het liefst koos hij de verwarming, of de levend rondlopende mandjes ;-) Of je wilde of niet, hij klom via je benen naar boven en legde dan gelukzalig zijn lieve hoofdje ten rusten op de schouder. Dat was Dinti. Het peace mannetje. De laatste weken kwamen de donkere wolken boven zijn hoofdje, al dreigend, zo naar. Dinti werd ziek en kwam de ziekte niet meer te boven. Gistermorgen namen we afscheid, bij de dierenarts. Twee verzorgers begeleidden hem bij zijn laatste reis. Hij stond op, gaf elk van een zachte knuffel, een laatste prrrrt, en toen liet hij los.... Dat was Dinti, tot het laatste moment liefde geven. Nadat hij was gestorven, ging zijn lichaampje mee naar huis, voor even. Zijn vrienden konden dan afscheid van hem nemen, en er was er eentje... zijn beste vriend, die ook zijn tijd nam. Nilo was zijn maatje, zijn beschermheer. Toen iedereen weg was, liep hij alleen de kamer in en ging hij bij Dinti zitten. Minutenlang keek hij naar Dinti, gaf hij hem een zacht neusje, hij nam afscheid van zijn vriend. Je bent vrij Dinti, laat los en adem diep. Daarboven hebben ze jou nodig. Run free baby <3