Kattenpraat

Duff is niet meer.... Ons opaatje met zijn meest betoverende blik, de hartenbreker. Met zijn magere gehavende lijfje, slofte hij tevreden door het huis van zijn opvanggezin. Zijn oude wijze, doch doffe blik, verraadde zijn leeftijd. Bejaard, met alle lichamelijke probleempjes. Hij kon zijn plasjes vaak niet meer ophouden, hij was graag in het bijzijn van zijn mensen. Soms kreeg hij de dingen niet meer mee, en soms was hij alert. Plaatsen deden we hem niet meer, we wisten dat zijn einde niet lang meer ging duren. Zijn niertjes waren niet goed. Maar hij kon nog zo genieten, gewoon van de kleine dingetjes, van de liefde van zijn opvanggezin. En Duff was alles voor zijn mensen, de liefde was geheel wederzijds. De maanden verstreken, Duff werd in de watjes gelegd. Hij was deel van het gezin, in voor en tegenspoed. Maar zijn tijd naderde snel, gisteren ging het helemaal mis. Duff lieve jongen, het was tijd. Tijd om afscheid te nemen van jouw lieve mensjes, tijd om vleugeltjes te krijgen. Je hebt een prachtige tijd gekend bij jouw favoriete mensen, wat was jij geliefd. Voor altijd in hun hart, maar ook in de onze. Je was en bent een hele speciale jongen. Slaap zacht wijze oude man. Slaap zacht.