Kattenpraat

Loes Mijn zwerversbestaan was erg hard. Ik weet helaas hoe het is om genegeerd en verfoeid te worden. Erger nog. Ik ben verjaagd geweest, niemand gaf me eten. Ik was niets. Het is niet uit te leggen, hoe het voelt om niet geliefd te zijn in mijn vroegere buurt, om continu een onveilig gevoel met je mee te dragen. Mijn lijfje was knokig en een knagend hongergevoel bleek het normale te worden. Ik kon niet zo goed zien, mijn zicht was beperkt. Ik wist echt niet meer hoe het verder moest. Maar er kwam iemand op mijn pad, iemand die het met lede ogen had aanschouwd en besloot dat genoeg genoeg was. Er werd hulp gezocht. Zwerfkat in Nood nam me in haar armen en ik kreeg meteen een check bij de dierenarts. Dat was toen, december 2023. Ik weet nog dat ik alleen maar bleef eten, ik kende geen grenzen meer. In de afgelopen maanden kon ik goed tot rust komen. De warmte en liefde in huis is hartverwarmend. Die knuffels zijn nooit genoeg, ik maak er behoorlijk misbruik van haha. Elke avond ga ik mee met de mens, lekker slapen. Ik kruip dicht tegen haar aan, zodat ik weet, dat ze er nog is. Die aanwezigheid geeft me troost en geborgenheid. Omdat mijn zicht beperkt is, is het de kunst om rustig met me om te gaan. Plotselinge snelle knuffels, onvoorbereid, laten me schrikken. Dan denk ik dat ik me moet verdedigen... Eventjes dan, want ik gebruik nooit mijn nagels. Praat rustig met me, laat voelen dat je er voor me bent, dan heb jij een vriendin voor het leven, dan wijk ik nooit meer van jouw zijde en geef ik jou al mijn liefde. Mijn ideale baasje is iemand die de tijd neemt, mij vertrouwen geeft. En dan is het ijs gebroken. Andere katten is een no go, ik ben graag alleen. En dat kan. Heb jij plaats in je hart voor mij? De word jij mijn wereld, voor altijd..... Knuffels van Loes ( 6 jaar) x kattenbemiddeling@zwerfkat.com www.zwerfkat.com/index.php?DocID=335#.WsUjgohuaM9d