Kattenpraat

Lowie Lowie zwierf al jaren rond bij appartementsblokken in Leuven. Doodziek, broodmager... Onze vrijwilligster was net verhuisd en BOEM, daar zag ze hem lopen. Meteen gingen de alarmbellen af. Hij liet zich niet benaderen, maar zijn gezichtje liet niets te raden over. Een gehavend lijfje, zoveel doorstaan, zoveel al meegemaakt. Zijn kaakje bibberde, terwijl de snot aan alle kanten eruit liep. Zijn vachtje zo vies, zijn ogen zo treurig. Iemand gaf hem eten, hij was al eens bij de dierenarts geweest. Lowie was het zoveelste slachtoffer vanwege een verhuizing. Hij had een baasje, maar ach.. deze is hem nooit meer komen ophalen. What's new. We besloten zsm in te grijpen, want dit kon geen dag meer wachten. Gelukkig konden we bij een dierenarts in Leuven een vangkooi lenen. Poeh! Met hulp van de mevrouw die hem voerde was het vandaag meteen prijs. Hebbes! Onze vrijwilligster mocht meteen doorrijden naar Limburg, onze dierenarts. Daar schrok onze arts behoorlijk van zijn bekje. Hij had een zeeeer ernstige tongerosie, hij mocht meteen blijven en kreeg narcose toegediend. Er bleken naast de vreselijke tong, behoorlijk wat rotte losse tanden te zitten, waar erg veel etter onder zat. Meteen trekken die handel. Ook kreeg zijn tong allerlei inspuitingen tegen de ontsteking. Onze dierenarts gaf aan dat hij verschrikkelijk veel pijn heeft geleden, maar echt enorm. Hij was uitgedroogd en zo mager... Dus daarom lekker aan het infuusje en een flinke boost pijnstiller. We gaan er weer voor! Even een paar daagjes aansterken bij onze dierenarts en daarna sluiten we hem in onze armen. Voor jou een warme Kerst liefste jongen, wat zijn wij blij dat jij bent ons bent <3