Kattenpraat

We konden niet iedereen redden Deze drie lieve snoetjes zijn gered, maar we missen nog drie kleintjes... Ons hart brak, we werden stil, daarna boos, toen woedend... We kregen een melding uit Meeuwen. Op een boerderij werden kittens geboren, wat ansich niks speciaals is. De kittens werden groter, de mama zorgde uitstekend voor haar kroost. Iets later kwamen er nog 3 kittens buurten, een stuk jonger, nl. 4 weekjes oud. Maar vanwege gezondheidsredenen, was het beter dat de gehele familie elders zou worden ondergebracht. Wij besloten de zes kleintjes over de nemen, de mama werd door een familielid geadopteerd. Zo gezegd zo gedaan... De avond ervoor werden de kleinste drie kittentjes nog geknuffeld, ze waren springlevend, in goede gezondheid. De volgende dag zouden ze naar ons komen. De volgende morgen werd een gruwelijke ontdekking gedaan. Alle drie de kittentjes werden dood aangetroffen. Hun nekjes leken gebroken, geen bijtwonden, puntgaaf, mensenhanden hadden een einde gemaakt aan hun kostbare jonge leventje. En dan... zakt even de bodem onder je voeten vandaan. Waarom? Waarom???? Wat hadden zij misdaan. Ze waren niet ziek, ze waren de avond ervoor nog springlevend en ze stierven plots alle drie in de nacht? Onze maag draaide om. De drie oudere kittens werden meteen in veiligheid gebracht, hen konden we redden, hen konden wij een toekomst bieden. Hier zijn dan onze schattige snoetjes: Faye, Sienna en Loic. Welkom mooie diertjes, we zijn zo blij dat we jullie nu in veiligheid hebben kunnen brengen. We hadden alles geregeld voor de drie kleinste kittens, maar zij zullen dus nooit komen. We blijven met het grote vraagteken zitten: WAAROM???