Kattenpraat

Hele bijzondere kittentjes Vorige week, kregen we een prachtig gezinnetje binnen. Niet zo heel standaard, want er was iets aan de hand met de kittentjes... Een meneer uit Maasmechelen spotte een mamapoes met haar kroost. Hen buiten aan hun lot overlaten kon hij niet... ze mochten bij hem thuis opgroeien. Althans.. dat was de bedoeling. Deze vriendelijke meneer zag dat er iets scheelde aan de kleintjes. Ze hadden erg veel moeite om rechtop te staan en stapjes te zetten. Hun kopjes trilden en gingen een beetje op en neer. Nadat wij het filmpje onder ogen kregen, was het voor ons al heel duidelijk. Deze kittens hadden een ernstige vorm van cerebellaire ataxie. Huh, wat is dat dan? Welnu.. De kleine hersentjes zijn beschadigd, waardoor de coördinatie van bewegingen niet meer zo gesmeerd loopt. Okki en Pien kunnen niet echt lopen, zij gaan op een aparte manier door het leven zeg maar. Het zal nooit genezen, maar het zal ook nooit slechter worden. Maar deze twee kapoentjes zijn ontzettend vrolijk. Zij kunnen ook gewoon lekker kitten zijn, in hun eigen wonderbaarlijke wereld. Hun eigen wereldje heeft andere regels en gewoontes...En daar is niets mee. Wij moeten gewoon heel veel van hen houden en ondersteunen waar nodig. Wat kunnen ze, wat is moeilijk, hoe kunnen we het makkelijker voor hen maken. We weten dat er in hun wereld, hele bijzondere baasjes nodig zijn. En we weten ook dat deze dun bezaaid zijn, dat gaat nog een flinke zoektocht worden. Maar nu? Nu zijn ze lekker saampjes met mama in onze opvang en we zullen hen stimuleren, liefde geven en gewoon... hen zichzelf laten zijn. Euthanasie omdat het zielig is? Het is niet zielig, dus laten we het vooral daar niet over hebben, deal ;-)