Kattenpraat

Onze zorgenbaby's Onlangs kregen we een melding uit Maasmechelen. In een beboste omgeving, in de straat van de meldster, werd een piepjong nestje gevonden zonder mama. Ze lagen in het open veld, zo hulpeloos en verzwakt. De buurman hoorde gepiep in het bos en men is toen gaan zoeken. En daar lagen ze dan.. Een tijd geleden heeft men op dezelfde plek ook moederloze kittens in een doos gevonden. Een mooie plek, om ongezien kittens te dumpen. Graatmager, zo luid piepend. Maar kleintjes toch, kom maar snel naar ons. Het gepiep bleef aanhouden, zo overstuur. In onze couveuse bleef het gehuil aanhouden. Drinken wilden ze niet, daarom besloten we hen alle drie een maagsonde toe te dienen. We brengen dan een slangetje via de slokdarm in, zo tegen de maagwand. Daarna geven we de melk die via het slangetje. We zijn nu een paar dagen verder en het huilen en roepen blijft aanwezig. Ze krijgen extra voeding, warmte, een knuffel, maar het blijft eventjes moeilijk allemaal. We weten niet wat er gebeurd is, maar als ze weg zijn gerukt van hun mama, dan voelen we zoveel onbegrip en verdriet. Waarom??? In elk geval... twee van de drie kleintjes drinken nu beetjes van de fles, verder blijven we de maagsondes gewoon toedienen. Ze zijn zo mager, zoveel ontbering nu al op zo'n jonge leeftijd. Bah! Maar het komt goed, we zijn er voor jullie lieverdjes <3