Kattenpraat

Fientje heeft haar voor altijd huisje gevonden Maandenlang hield Fientje ons in haar greep. Haar ziekte, haar depressie, de nodeloze discussies op Facebook. Een tijd geleden moest Fientje naar de universiteit Luik, weten jullie nog? Het ging helemaal mis met haar, daarom kreeg ze allerlei uitgebreide onderzoeken. Haar gehoorgangen zouden verwijderd moeten worden en er was iets mis in de buik. Het vreemde was... ze leek helemaal geen last van haar oren te hebben... Na uitgebreid overleg met onze dierenarts, besloten we de operaties niet te laten doen. Onze dierenarts heeft zelf nog haar buik bekeken, maar tot op heden niks raars gevonden. We besloten Fientje over te verhuizen naar mij, misschien kon dit iets doen aan haar gemoedstoestand, want ze bleek zo depressief te zijn, dat ze de zin in het leven was verloren. Ik ben haar opvangmama en ik maakte me grote zorgen. Ik was vastbesloten om kleur te brengen in haar leven. Hoe? Dat zagen we dan wel weer, haar leven was mij meer waard dan alle discussies daar omheen. Ik wilde me puur op haar fixeren, haar koppetje, wat speelde in haar, wat maakte haar zo bedroefd. DAT was waar het om ging, niet om die hele heisa van euthanasie en betweters. In de loop van de tijd zagen we haar openbloeien. Haar oogjes werden zachter, haar pantser brak. Ze deed stapjes naar ons, ze gaf onze katten kopstootjes, ze was verliefd op elk katje wat haar pad passeerde. Ik wist het, ik wist diep van binnen dat ze te helpen was. Soms duurt het even en is geduld en vooral... inleving in haar gemoedstoestand het allerbelangrijkste. Emoties, intens geluk, zo voelden mijn man en ik ons, toen we haar dapper zagen rondlopen in ons huis. Ons Fientje, mijn meisje. Haar oogjes zo zelfverzekerd, en vooral... de ontspannenheid en rust die haar lijfje kreeg. We zien een heel ander diertje nu. Een sterk meiske, zelfvertrouwen, interesse, eetlust. Mijn man zei onlangs: 'Ze moet niet meer verhuizen, ze is gelukkig bij ons, laten we haar houden.' Mijn ogen lichten op, mijn hart sloeg over. Stiekem wist ik het al, want Fientje kon ik echt niet meer laten gaan... Lief lief meisje van ons. We hebben het gevecht gewonnen,wij samen. Jij bent een prachtige, verschrikkelijke knappe meid. We houden van jou. Liefs Peter en Sabine