Kattenpraat

Lou We zijn altijd weer ontroerd als we even bij Lou gaan zitten. Zijn leventje is gekenmerkt door littekens en overleven. Zo bang van ons mensen, maar o zo ziek. Achtergelaten door zijn baasje... waarom. Dacht hij dat hij zichzelf wel kon redden? Lou is best een lange tijd ziek geweest en nog altijd heeft hij dipjes. Het ging een hele tijd goed, maar vorige week had hij alweer bekproblemen. Zijn tanden werden getrokken en de zweren in zijn bek behandeld. Hij moest enkele daagjes bij onze dierenarts blijven, maar eergisteren mocht hij weer lekker naar ons. Hij voelde zich alweer een stuk beter en o, o wat is hij knuffelig!! Lieve Lou, het is genieten... als we samen knuffelen en jij jouw pootjes ineen legt, je uittrekt, kronkelt en in volle overgave miauwtjes laat horen. Wat ben jij veranderd jongen, zo mooi...