Kattenpraat

Nu kan je loslaten, jouw diertje is veilig Tina was de beste vriendin van een lieve meneer. Ze waren altijd samen en de vriendschap was heel intens en - voor het leven- . Maar meneer was ziek, heel erg ziek. Zo ziek zelfs, dat hij niet meer wilde leven. Hij zat in een dubio. Zijn alllerliefste vriendinnetje Tina... wat gaat daar dan mee gebeuren. Hij had geen familie meer, ook geen vrienden. Hij leefde heel bescheiden. Zijn Tina was zijn alles. Hij wilde eigenlijk niet gaan, vanwege haar.. Hij sprak zijn bezorgdheid uit en deelde deze met de thuisverpleegsters. Ze mocht niet naar het asiel, want 'dan krijgt ze een spuitje'. Daar was hij van overtuigd. Dan nog liever op straat.... Tina liet zich enkel door hem benaderen, samen waren ze 1. De thuisverpleegsters konden haar moeilijk benaderen, maar er moest heel heel dringend toch een oplossing komen. Meneer had niet lang meer te leven, hij kreeg al een sedatie om rustig te gaan. Het zou nog maar een kwestie van een paar uur zijn en nog altijd was er geen oplossing voor zijn Tina. De lieve verpleegsters waren er het hart van in. Wij werden gebeld. De tijd drong en of wij Tina wilden opvangen. Nu. We kregen tranen in onze ogen. Natuurlijk wilden we Tina met open armen ontvangen, het is al verdrietig genoeg allemaal. In allerijl werd Tina in het huis gevangen, ondertussen lag haar baasje al in een soort van coma. Tina was erg overstuur en namen haar met alle liefde aan. Momenteel is Tina nog niet te benaderen, maar we snappen het zo goed. Grote bange ogen en een pootje klaar om zichzelf 'te verdedigen'. Maar ze krijgt alle tijd om te acclimatiseren, niets zal haar gebeuren. De twee fantastische hartverwarmende thuisverpleegsters zullen haar baasje in zijn oor fluisteren dat zijn grote liefde nu veilig is. Hij kan nu loslaten, hij kan nu gaan zonder zorgen.... Lief baasje, Tina zal niets gebeuren, wij zullen haar zoveel mogelijk liefde geven, beloofd. Rust nu maar...