Kattenpraat

Terug naar de zee, nu eeuwige rust Er was eens een kleine zeemeermin. Zij woonde in een mooi onderwater kasteel en was de mooiste van de hele zee. Haar naam was Minou. Toen ze ouder werd, mocht ze van haar vader naar boven. Al mijmerend zwom ze speels door de golven, totdat er een schip omkukelde en een knappe prins de zee in werd geworpen. Dat vond Minou niet cool, dus ze besloot de prins te redden. Minou had namelijk een groot hart. Ze gaf hem kattensnoepjes en druppelde catmilk in zijn bekje. Ze bleef de hele nacht bij hem. Maar toen hoorde ze nare stemmen, dus ze dook het water weer in. Minou dacht alleen maar aan die mooie prins, dus ze ging naar de zeeheks. Deze woonde in een huis, gebouwd van oude scheepswrakken. De zeeheks vond Minou maar een softie en gaf haar een toverdrank. Wanneer Minou deze toverdrank zou drinken, dan kreeg ze 4 pootjes. Maar elke stap zou lijken op het lopen op glasscherven. Knap balen. De prins zei: " Maakt mij niet uit, hier heb je een mooie prinsessenjurk." Minou genoot van alle aandacht, maar ze was bang dat de prins niet met haar wilde trouwen, dus zag ze haar zussen in de zee die riepen: " Hier heb je een mes, steek het in zijn hart, dan word je weer zeemeermin!" 'Ja doei!' riep Minou 'dat vind ik dus zielig he, kan ik niet.. dan word ik maar zeeschuim.' Minou dook weer in de zee, maar de prins kwam haar achterna en zei:' Jij gekkie, trouw met mij!' Nou, dat deed Minou en jaren verstreken... De prins was er ondertussen vandoor met de huishoudhulp en Minou, zo opgewekt als ze was, omarmde het leven en genoot op haar 4 pootjes. Maar een klein stemmetje bleef altijd in haar hoofd spelen: Het water.... Ze werd al een dagje ouder en het verlangen naar de zee werd almaar sterker. Ze wist dat ze niet zo lang meer te leven had en legde zich op bed en sloot haar ogen. Haar dromen over het ruisen van de golven, de zilte zee, de stem die haar riep, liet haar lonken naar de eeuwige rust. Ze wilde weer terug, terug naar het water. Haar laatste wens werd werkelijkheid. Toen Minou haar laatste adem uitblies, kwam er een glimlach op haar gezicht. Ze werd gedragen door de golven, een warme omhelzing. Ze versmolt met de zee, haar laatste rustplaats, ze was eindelijk vrij.... Rust zacht liefste Minou, totaal onverwachts van ons heengegaan....Een goeie reis. Kusje op je snoet x