Kattenpraat

Rust zacht lieve Maurice en Basje Basje kwam een paar dagen geleden bij ons binnen. Dit stokoude mannetje, broodmager en onder de kale plekken, vroeg om hulp, hij zat in een heel diep dal. Na wat rondvraag in de buurt, bleek hij bekend te zijn, echter.... hij werd overal weggejaagd omdat hij er niet uitzag. Waarom... WAAROM. Maurice kwam vorige week bij ons binnen, ook stokoud, broodmager en zo intens lief. Twee prachtige oude zieltjes, maar veel te lang op straat geleefd, zonder hulp, zonder 1 toereikende hand. Uiteindelijk kregen ze wel hulp, op straat, van welwillende fijne mensen. Eindelijk compassie, eindelijk de zorg die ze zo hard nodig hadden. Ons hart brak, we namen hen onder onze hoede. Waarom zijn mensen zo blind voor dierenleed? Waar is de compassie gebleven, het basisgevoel van medeleven? Dit drama speelde al veel langer, maar een ziek dier wegjagen??? Echt? Basje werd onmiddellijk aan het infuus gelegd, hij zat heel diep. Maurice kreeg een check up. Basje, zo oud en taai... hij vocht terug, hij daagde de dood uit en overwon. Hij wilde leven en at met zoveel smaak zijn voedsel op, hij mocht naar ons opvanggezin. Maurice voelde zich goed in ons kattenasiel Villa Vagebond. Lekker beetje drentelen, achter ons aanlopen en een prachtig vocabulaire ter ore brengen. Maar toen ging het mis.... bij allebei, onafhankelijk van elkaar. Gisteravond kregen beiden ondertemperatuur, en liep stilletjes het sprankelende leven uit hun oude magere lijfjes. Lijfjes vol littekens en ontbering. Zo onnodig. Er was geen tijd te verliezen, ze moesten naar de dierenarts. We sprongen in de auto, even een omweggetje naar de Villa om Maurits op te pikken en gaan! Maar Maurits was op... hij stierf uit zichzelf. Basje moesten we loslaten, hij was stervende. Ze zijn gegaan in alle liefde. We bleven hen strelen en lieve woordjes toefluisteren. Ze waren geliefd, heel belangrijk, deze twee zieltjes waren onze kindjes. Liefste kindjes. Woede om de koudheid van de medemens, maar vooral verdrietig om hen, die maar heel even de liefde hebben mogen voelen, na zo lange tijd. Slaap zacht Opa Basje en Maurice, we houden van jullie. Nu zijn jullie in een betere wereld. Een liefdevolle wereld, waar onverschilligheid geen plaats kent. Dag <3 Wreedheid tegen dieren, en niet het minst de volmaakte onverschilligheid voor hun lijden, is mijns inziens één van de zwaarste misdrijven van het menselijk geslacht - Romain Rolland