Kattenpraat

Bijou, ons opvangertje, is niet meer. Haar opvangmama schreef een pakkend afscheid 'Niemand is van iemand Lieve Bijou, met de tekst van dit liedje denk ik aan jou. Mijn opvangertje, anderhalf jaar lang. Vaak heb ik getwijfeld. Moet ik haar niet adopteren? In december 2016 kwam je binnen bij zwerfkat in nood, opgevangen door Marina. Je was ziek en heel mager, slechts 1,7 kg. En dat terwijl je een volwassen kat was van een jaar of 9. Marina heeft al het mogelijke voor je gedaan en langzaam klom je uit je dal. Je werd sterker en wilde graag weer op verkenning. Je leven buiten had zijn tol geëist , dat mocht je niet meer. Maar binnenshuis wat rond sjouwen mocht wel. Zo kwam je bij mij. De eerste maanden was je boos en heb je onder mijn bed gewoond. Maar langzaam trok je bij. Je kwam beneden. Je eiste je plekjes. Je eiste je gewoontes… 'Niemand is van iemand… Je mag dan misschien niet officieel mijn katje zijn... Maar als je wilt ben ik van jou', zo gaat het liedje verder en zo denk ik aan je Bijou… Jij hebt mij geaccepteerd, ook al nam jij je tijd. Je vond het oke dat ik naast je op de bank zat. Oke dat ik je aaide. Oke dat ik je van eten voorzag. Op jouw manier dan, want blikvoer uit een voerbakje vond je stom. Jij zat al klaar aan tafel voor het eten werd opgeschept. Je wist dat er altijd een kleine portie vlees was. Voor jou, in kleine stukjes, tijdens ons eten aan jou gevoerd. Dat was een van jouw eisen. We hebben zoveel mogelijk aan jouw eisen voldaan. We hebben geprobeerd je leven zo mooi mogelijk te maken, omdat we wisten dat jij niet lang bij ons zou zijn. Nu is het zo stil in huis. Zo vreselijk leeg aan de tafel. Niemand is van iemand, maar jij komt terug. Ik ben van jou en jij mag voor altijd bij mij! Lieve Bijou, een kusje op je kopje, voor altijd van jou, je gastgezin Sonja '