Kattenpraat

Spoedmelding Neerpelt... Vorige week kwam Gompie bij ons binnen. Hij sleepte met zijn achterpoten over de parking van de Lidl, en besloot zich goed te verstoppen tijdens een grootschalige zoekactie. Ineens hadden we prijs, en konden we hem onmiddellijk in onze reismand zetten. Hij bleek behoorlijk schuw te zijn, dus bij de dierenarts in de buurt, moest hij lichtjes gesedeerd worden. Er was werkelijk van alles mis met onze zwarte vriend: Bekken verbrijzeld, aids-positief met de snaptest, bleke slijmvliezen en een ravage in zijn bekje. Zijn blaas was vergroot, kon hij zelfstandig plassen? Vanwege zijn schuwheid en waarschijnlijk later handmatig de blaas moeten leegdrukken, werd besloten tot euthanasie, terwijl wij dit niet wisten. De eerste spuit was reeds gezet... We besloten onmiddellijk de euthanasie stop te zetten, omdat we Gompie wel degelijk de kans wilden geven. We haalden hem op, en hij werd ondergebracht bij onze vrijwilligster. Van daaruit gaat we hem eerst eens leren kennen, zien of de blaas daadwerkelijk verlamd is en wie weet... is hij uiteindelijk WEL hanteerbaar. Gompie is erg angstig en zou het liefst onzichtbaar zijn, maar hij valt niet aan. Ook had hij al een grote plas gemaakt, dus daar waren we al zeer opgelucht over. Wie weet wat hij allemaal heeft meegemaakt tijdens zijn zwerversbestaan. Maar Gompie heeft net zoveel recht op verzorging, liefde en aandacht als ieder ander 'gezellig' katje. Hij hoeft geen kopjes te geven, hij hoeft niet jong en fluffy te zijn. Daar maken wij geen verschil in. Het is met sommige dingen ietsiepietsje meer improviseren, maar we komen er wel samen. Welkom Gompie, we gaan je laten voelen dat er geen akelige dingen meer met je gaan gebeuren, neem je tijd maar..