Kattenpraat

Een kans geven, kan een wereld van verschil maken voor 1 dier Gabriel heeft het niet gehaald, maar hij heeft wel zijn kans gekregen. Als je het niet probeert, zal het nooit een redding kunnen worden. We maken geregeld drama mee achter de schermen. We vertellen jullie er niet zo vaak over, puur omdat we zelf te verdrietig zijn, of te boos. En.. wat heeft het voor een zin om machteloze verhalen te schrijven, verhalen met slechte afloop. Nu maken we een uitzondering. Gisteravond kregen we wederom een ernstige spoedmelding te pakken. Een kater uit Bocholt wat op het randje van de dood balanceerde. Onze dierenarts was op dat moment onbereikbaar, dan zul je je vertrouwen moeten leggen in een arts van dienst, of een arts die toevallig opneemt. Mensen die ons goed kennen weten, dat wij door het vuur gaan voor onze opvangertjes. Wanneer er een kans bestaat op overleven, krijgt het dier deze kans. Gisteravond belden we een -voor ons onbekende- arts. Het eerste wat we te horen kregen boezemde al geen vertrouwen in: "Ja, dat zal wel euthanasie worden." Knap, als je dit op afstand al kan concluderen... Maar goed, we hadden geen keus, we snelden naar het dier in nood en reden meteen door naar de dierenarts. Ze zag het dier en zei:" Wat ga je hier nog mee doen, dat is euthanasie." Geen eerste hulp, geen poging, gewoon een onmiddellijke constatering. Op ons aandringen, kreeg hij zelfs geen eerste hulp. Toen wij aangaven dat het dier op z'n minst een kans moest krijgen, was het: " Daar begin ik niet aan. Of ik euthanaseer, of je neemt hem mee en doet ermee wat je wil." Oke, dan gaat hij weer mee... Ondertussen kregen we onze eigen dierenarts te pakken en we mochten doorrijden. We waren sneller dan het licht. Gabriel zat diep, heel diep. Maar zo diep zaten ook onze opvangertjes Feniks, Hope en de velen die het wel hadden gered... Onze dierenarts vond dat hij een kans verdiende en begon aan de eerste hulp. "Je weet maar nooit. We gaan voor hem vechten." Aldus onze dierenarts. Nu kreeg Gabriel wel de kans. Onze dierenarts is altijd heel eerlijk. Indien het nutteloos is, dan stoppen wij ook. We gaan geen enkel dier onnodig laten lijden. Maar hij vond het nog niet hopeloos. Gabriel is uiteindelijk vannacht gestorven. Nu hoor ik sommige mensen al zeggen: "Zie je nou wel" of "Jullie gaan te ver". We doen dit werk al 20 jaar en weten heel goed, in samenspraak met onze dierenarts, of een dier nog een kans kan krijgen of niet. Maar een dierenarts die op afstand al een keuze maakt, of de moeite niet eens wil nemen om te vechten voor een spoedgeval, DAAR kunnen wij enorm boos over worden. En dit is niet de eerste keer, dit maken wij geregeld mee. Er zitten grote verschillen in de mentaliteit van dierenartsen. We hebben al heel wat euthanasieën, pootamputaties etc. kunnen tegenhouden, omdat de dieren het uiteindelijk wel redden, of op 4 poten konden rondlopen. En stel, dit was jouw kat en iemand vond hem... zou jij het niet fijn vinden wanneer er voor hem gevochten is? Lieve Gabriel, rust zacht. Je was het waard: de discussie met de dierenarts, de helse autorit, jij mocht er zijn. We zullen je nooit vergeten. Aan de dierenarts van gisteravond: Een welgemeende " We -bellen-je-nooit-meer." Tot slot... mist iemand deze kater? Al konden we het baasje op z'n minst terugvinden, dan konden we hem/haar geruststellen dat er alles aan gedaan is.