Kattenpraat

Twinkel en Lola Zo klein en zoveel al meegemaakt. Mijn twee kleine meisjes... Elf dagen geleden kwamen jullie met z'n vijven bij mij, de couveuse stond al klaar. Jullie lagen verspreid en koud in een veld, heel heel hard te schreeuwen. Wat er precies is gebeurd zullen we nooit weten, maar ik ben zelf naar de plek gaan kijken en mijn angstige vermoeden werd alleen maar versterkt. Geen huizen in de buurt, een drukke doorgangsbaan op steenworp afstand. Het zou zomaar kunnen dat jullie onbeschut gedropt zijn. Al snel moest ik afscheid nemen van Loesje, zij was de zwakste van het nest. Daarna geheel onverwachts, verlieten ook Loeke en Lauren het aardse leven. Ik was zo emotioneel om jullie lieve kleintjes... Ik vang al 24 jaar kittentjes op, maar afscheid nemen went nooit. Eventjes leek zwarte Lola het ook op te geven, maar daar was ik absoluut niet van gediend. We hebben geknokt en Lola overwon. Twinkel en Lola hebben veel steun aan elkaar, en kruipen zalige tegen-op-onder elkaar en een luid gespin ontsnapt uit hun keeltjes. Met hun zalige droopy-oogjes kijken ze zo onschuldig de wereld in. Hun vlijmscherpe nageltjes uitgestoken, onbeholpen bewegingkjes. Melkmondjes verraden dat ze net de fles hebben gehad. Slaap maar weer een beetje op de zachte dekentjes tot de volgende voeding. We gaan grote sterke dames van jullie maken, dat beloof ik! x Jullie opvangmama