Kattenpraat

De Klik! Ken je dat... wanneer een heel schuw katje, opeens een klik in het koppetje krijgt en zich laat strelen? Ed zit al 3 maanden in de opvang. Ed was boos, Ed was bang... hij vond ons mensen verschrikkelijk! Maar Ed bleek aids-positief te zijn, dus op zoek gaan naar een boerderij konden we al doorstrepen. Dat werd 'm niet. Hij zocht zich een veilig plekje op in een klimpaal. Helemaal in het hoekje, in zijn eigen hut. Daar bracht hij de meeste tijd door. We waren daar best verdrietig om, want het raakt je hart wanneer een katje zich doodongelukkig voelt. We mochten niet eens in zijn buurt komen, of hij begon te sissen, blazen en grommen. Om te tonen dat het menens was, sloeg ie zijn poot gevaarlijk in de lucht. Oke, begrepen... Maar Edje kreeg zijn tijd, en we gingen geregeld bij hem zitten, beetje samen de dag doornemen, wat knipperen met de oogjes, hopend op een goedkeuring vanuit zijn kant. Ed begon wat te ontdooien. Het gegrom werd minder, zijn pootjes hield ie thuis en sissen deed ie nog maar af en toe. En toen.... jahaaa, toen ging de wereld voor hem open. Opeens was daar die beroemde KLIK <3 Er kwam rust in zijn oogjes, hij kreeg zelfvertrouwen EN vertrouwen in ons mensen. En wat er toen gebeurde... tja, dat moet je zelf maar eens zien, en helemaal uitkijken hoor :-)