Kattenpraat

Feniks of ook wel: oma Sloffie Op 15 maart... Daar zat ze dan, ineengedoken onder een auto in Schulen. Haar snoetje zo triest, ogen zo dof, geen enkele reserve meer. Gedoemd te sterven. Haar velletje plakte troosteloos om haar botjes. Een skelet met een kloppend hart. Het was lang geleden dat iemand zich om haar had bekommerd, haar een bakje eten had toegeschoven. Feniks had geen toekomst meer, zo leek het... Nu: Na enkele dagen kritiek bij de dierenarts gelegen te hebben, mocht ze naar haar opvanggezin. Elke dag wordt ze een beetje sterker, maar voorlopig wordt ze nog gedwangvoederd. Ze heeft honger en struint dapper alle voerbakjes af. Het lukt gedeeltelijk en dat is goed. Het liefst ligt ze in haar open bench, waar maar liefst drie snuggles liggen die veel warmte afgeven. Lekker languit ronken en slapen. Ze gaat sloffend door het leven en dat is prima,. In haar oude oogjes zien we soms een twinkelende glans. Het vuur is nog niet gedoofd, ze heeft nog altijd zin in het leven, onze lieve lieve oma Sloffie <3 https://www.facebook.com/zwerfkatinnood/photos/a.143524619025106.28021.143522669025301/1904351759609041/?type=3&theater