Kattenpraat

Groot nieuws!! Hereniging moeder en baby's! Dagen verstreken, maar de kleine mondjes werden gevuld. Een zacht gespin, een tevreden boertje, drie kleine lijfjes sliepen opeengestapeld in de couveuse. Tevreden. Maar er was iets niet juist... ze hadden een mama, maar zij was de grote afwezige. Waarom? Mama koos een veilig plekje uit in een parkeergarage in aanbouw, in Tongeren. Lekker knus met haar kleintjes genesteld tussen het isolatiemateriaal. Maar deze veilige plek, bleek eigenlijk de gevaarlijkste ooit. Nietsvermoedend werd op een ochtend al het isolatiemateriaal weggesleept door een aantal werkmannen, dat was hun missie. Zij wisten niet dat daar een gezinnetje lag, zij wisten niet dat hierdoor het gezin werd gescheiden. Mama vloog uit paniek weg, rende en rende, haar kleintjes bleven verweesd achter. Door het gesleep, stierf een kitten ter plekke. De grote stoere werkmannen waren er het hart van in. Onze hulp werd ingeschakeld. De vangkooi werd geplaatst voor mama, en de kleintjes werden veilig ondergebracht bij onze opvangmama. Millie, Doris en Dabber bleken tevreden kittentjes, mama had heel goed voor hen gezorgd. Maar waar ben je lieve mama, waar... Onze opvangmama reed elke nacht naar de vangkooi om deze te inspecteren, ook de concierge checkte overdag de kooi. We vingen een rode kater, soms viel de kooi dicht, maar gisteravond was het dan zover... Er zat een poes in! Ze was bang, maar rustig. Ze ging mee... met een snel kloppend hart lieten we haar vrij in een afgesloten kamer. We voelden aan haar buikje, ja ze was zogend. Later hoorden we ook van de aannemer dat zij wel degelijk de mama was, hij herkende haar meteen van de foto. De kittens werden uit de couveuse gehaald, op hoop van zegen. Mama had het eerst niet in de gaten en liep wat rond te neuzen in de kamer. Uiteindelijk zocht ze een plekje op in een klimpaal. Heel snel legden we de kleintjes erbij en toen... toen spatte de liefde er vanaf! Ze begon hen driftig te wassen, een luid gespin uit haar keeltje. Ze bleef nog even argwanend naar de omgeving, maar uiteindelijk wist ze dat het goed was. Ze legde zich neer en de kittentjes begonnen te drinken. Ze wilde niet meer uit haar holletje komen, ze blies zelfs even om duidelijk te maken: " Ik ga nergens meer heen, zij zijn van MIJ!" De nacht verliep rustig, er klonk enkel gespin uit het holletje. Haar ogen spraken boekdelen, en bij ons rolden enkel traantjes over de wangen.. Ze zijn weer samen, het gezinnetje is nu eindelijk compleet. De couveuse mag uit, nu is het alleen nog maar genieten. Lieve Millie, Dabber en Doris... kruip maar lekker dicht tegen jullie mama, er gebeuren geen enge dingen meer <3