Kattenpraat

Het reilen en zeilen in onze vzw Als facebook beheerder merk ik, wanneer ik een ziek dier op onze pagina plaats, ik bij voorbaat al weet dat ons dit volgers kost. En het klopt... Het is confronterend om zo'n ziek koppetje te zien en het is niet altijd even fijn. Maar het is wel de werkelijkheid. Dit is wat wij dagelijks meemaken en we kunnen het niet mooier maken. Maar het is niet erg, wanneer de teller van onze volgers daalt, het gaat om de betrokkenheid van zoveel mensen die er wel zijn. Het gaat om de werkelijkheid, dit maken wij mee, dag in dag uit. Gelukkig maken we ook hele mooie dingen mee, katjes die na een ziekteproces weer openbloeien. De doffe blik die plaatsmaakt voor glans en schittering in die lieve oogjes. De tijd die alle wonden heelt, angst die plaats maakt voor zelfvertrouwen en zin in het leven. Onze organisatie gaat vaak een stapje verder dan gemiddeld. Schuwe katjes die nergens plek vinden om open te bloeien. Doodzieke dieren die bij ons een eerlijke kans krijgen om te genezen. Juist vanwege onze doelstelling komen er geregeld droevige katjes bij ons binnen. Ook zij verdienen het om in de spotlights te staan. En zeg nou zelf... later een mooie voor en na foto zien van een prachtig dier, maakt ons allemaal blij <3 Achter de schermen wordt er ontzettend hard gewerkt, onze opvanggezinnen hebben een goed hart en zijn zorgzaam zonder grenzen. Ik wil tevens het droevige nieuws brengen van Valentijn. Valentijn was ontzettend ziek en zat in een vreselijk diep dal. Zijn ziekte speelde zich op straat al veel langer af, we kenden hem nog maar een paar dagen. Maar Valentijn vond het goed zo. Hij mocht nog even de warmte bij zijn opvangmama voelen. Zijn mama sliep in zijn kamer. Vannacht legde hij zijn kopje op haar armen en er ontsnapte voor het eerst een hele diepe prrrr uit zijn keeltje. Er was geen doodstrijd, Valentijn is heel vredig, in alle rust heengegaan bij zijn opvangmama. Ook dit hoort bij ons werk... er zijn voor een doodziek diertje. Het werk bij Zwerfkat in Nood is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar gelukkig kunnen we na een traan ook weer een glimlach op ons gezicht toveren.