Kattenpraat

Uit de schaduw Kerst heeft een betekenis, maar iedereen viert het op zijn/haar manier. Vaak staat kerstmis borg voor gezelligheid en warmte, maar eenzaamheid sluipt ook om de hoek. Er is nog altijd veel eenzaamheid en eigenlijk zouden we daar elke dag bij stil moeten staan. Elke dag iets aan moeten doen. Respect, medeleven, grenzeloze liefde. Willen we dat niet allemaal? Willen we niet allemaal in een veilige omgeving onszelf kunnen zijn, geaccepteerd worden zoals we zijn? Dieren hebben dat ook nodig. Vaak komen ze met een rugzakje bij ons binnen. Bij de 1 weegt het net ietsje zwaarder als bij de ander. Verwaarlozing, mishandeling, ontbering, het vertrouwen kwijt... De ontzegging van de eerste levensbehoeftes. Dieren zijn vaak afhankelijk van ons mensen, wij zijn hun stem, wij moeten voor hen opkomen. Niet iedereen begrijpt de dierentaal, niet iedereen boeit dat. Als we allemaal een beetje meer respect tonen voor alle dieren, dan zou de wereld toch een stuk mooier zijn. Geen woorden, maar daden. Soms vertrouwen de dieren ons dagenlang niet, weken, of zelfs maanden niet. Een jaar? Wanneer zij het tempo mogen bepalen en je hen met het volste respect behandeld, dan gebeuren er ook mooie dingen. Deze diertjes leefden lang in de schaduw. Het vertrouwen was zoek. Teveel meegemaakt. Maar deze ontroerende momentjes, betekent voor ons Kerstmis. De overwinning, het toelaten van vriendschap. Zelfvertrouwen. Het lichter maken van een lang gedragen loodzware rugzak. Het gaat niet om ikke, het draait om medeleven en sereniteit.