Kattenpraat

Nel Bij Buddy Kat hebben we geen gebrek aan dappere katjes, zo van die vechtertjes die er ondanks de nodige tegenslagen volledig voor blijven gaan, en ook ons recentste opvangertje behoort zonder enige twijfel tot die categorie: de verlamde Nel. Afgelopen zaterdag kregen we namelijk een zorgwekkend telefoontje: iemand had onder de carport een katje gevonden. Het arme diertje lag daar stilletjes in de regen, gewond en verlamd, niet in staat om zelf op te staan. Onze veldwerkers schoten meteen te hulp en sprongen in de auto om naar het opgegeven adres te rijden. Maar eenmaal ze daar arriveerden en aanbelden kregen ze geen reactie. Er werd niet opengedaan, niemand thuis. Toen ze een kijkje namen onder de carport bleek het katje in kwestie daar nog steeds te liggen, koud en natgeregend... Nel, zoals ze gedoopt werd, mocht meteen lekker warm mee in de auto en ging rechtstreeks door naar de dierenarts van wacht. Onderzoek bevestigde wat we al vermoedden: Nel is verlamd aan haar achterlijf. Wat net de oorzaak is van die verlamming is voorlopig onduidelijk, maar Nels blaas werkt dus niet en ze kan niet zelfstandig staan of stappen. Maar wat een lief beestje is Nel, zo kalm en zachtaardig tijdens de onderzoeken, alsof ze de liefde en zorg voelt die haar nu eindelijk omringen. Van de dierenarts ging het door naar een opvangmama die ervaring heeft met verlamde katjes, waar Nels blaasje een eerste keer handmatig werd leeggemaakt - wat wel nog een dingetje was, omdat de blaas zo hard aanvoelde - en onze verfomfaaide schat een beetje werd opgeknapt. En daarbij wachtte een wel heel onaangename verrassing: rond Nels achterwerk bleken namelijk levende maden te zitten... Ons meisje kreeg dus een intensieve verzorging, inclusief badje, om die vieze beestjes te verwijderen, en toonde toen ineens wat een vechtertje ze is. Want tijdens haar badje probeerde Nel af en toe op te staan, en hoewel dat niet lukte omdat ze daar momenteel de kracht niet voor heeft, is het wel een goed teken. Het zegt ons namelijk dat Nel vechtlust heeft en de moed niet zomaar opgeeft. Tijdens het afdrogen bewogen haar pootjes bovendien zachtjes heen en weer, en dat, gecombineerd met het feit dat er nog steeds doorbloeding is in haar teentjes, die warm en roze zijn, geeft ons de hoop dat Nel misschien ooit wel terug zal kunnen lopen, gedragen door haar eigen pootjes... Daar zijn we nog lang niet, er ligt nog een hele weg voor ons, maar één ding is zeker: Nel wordt vanaf nu omringd door liefde, zorg en hoop. En zoals we al vaker gezien hebben in onze opvang, is daarmee alles mogelijk... Welkom bij Buddy Kat, lieve, dappere, bijzondere Nel! ❤