Kattenpraat

Nou, hallo daar…opnieuw! Kennen jullie me nog? Ik ben Rollo en ongeveer een jaar geleden had ik mijn forever thuisje gevonden, of dat dacht ik toch. De laatste tijd gedroeg ik me thuis wat anders, ik kreeg wat probleempjes met de kattenbak. Vorige week werd ik plots in een draagmand gestopt en we gingen een autoritje maken. Zouden we naar de dierenarts gaan om mijn probleempje te bespreken? Niet dus. Ik herkende de omgeving al snel… ja daar was ik al geweest. Het was Villa Vagebond, de plek waar ze me een jaar geleden was komen halen. Niet veel later werd ik naar de Junglekamer geleid, en toen was ze weg… baasje? Ja ok, ik voelde me niet zo lekker de laatste tijd. Maar hoe moest ik dat vertellen? Ze spreekt geen kattentaal en ik geen mensentaal. Blijkbaar was mijn baasje van oordeel dat het beter was om me terug te brengen naar de Villa. Maar hoe kon ze dat denken? Nu voel ik me niet alleen niet zo lekker, nu voel ik me ook nog gekwetst. In de steek gelaten. Ik dacht dat we een band hadden, iets bijzonders… niet dan? Nu zit ik hier weer… moet al m’n moed bij elkaar rapen, wie kan ik nu nog vertrouwen? De mensen zijn lief, ja dat wel. Ze verzorgen mijn oogje ook goed hier… al vind ik die verzorgingsmomenten stiekem niet zo fijn. Nou, laat me maar even hier zitten zo… ik moet nog wat wennen. Ik zit hier goed zo rustig op mijn gemakje…