Kattenpraat

Bartje Sommige meldingen kruipen diep onder je huid. Die van nieuwkomer Bartje is er zo eentje: zijn toestand maakt ons namelijk niet alleen ontzettend triest, maar stelt ons tegelijkertijd voor een heus mysterie... Bartje kwam vorige donderdag in ons leven toen onze telefoon rinkelde omwille van een verontrustende spoedmelding. De meldster vertelde dat ze aan haar voordeur plots een katje gevonden had dat vermoedelijk aangereden was. Het diertje lag er stilletjes bij, met de achterpootjes in een vreemde stand, en reageerde nauwelijks op prikkels van buitenaf. Het was meteen duidelijk: dit was ernstig... Omdat de meldster zelf geen vervoer had trommelden we in allerijl een vrijwilligster op die stante pede in de auto sprong en naar het katje toesnelde. Hup de mand in, en doorrijden naar onze dierenarts maar! Eenmaal daar bleek het om een jonge, ongecastreerde kater zonder chip te gaan. Zijn ademhaling was versneld, dus er werden onmiddellijk röntgenfoto's genomen. Daarop waren gelukkig geen breuken te zien, maar het arme diertje was wel bijna comateus van de pijn - vreselijk om te zien was dat... Bartje, zoals we het mannetje doopten, kreeg dan ook meteen pijnmedicatie en ging aan het infuus, en moest ter observatie bij de dierenarts blijven. Ons hart brak, en al helemaal toen we van de meldster te horen kregen dat er eerder die dag nog iemand met het Bartje in de armen had rondgelopen... Ook een buurvrouw had het beestje eerder zien ronddolen, maar geen van beiden ondernam actie... We worden er steeds weer zo triest van dat zoveel mensen wegkijken van een diertje in nood en durven er niet aan te denken hoe het met Bartje afgelopen zou zijn als de lieve meldster ons niet had gecontacteerd... 😔 Gelukkig konden we hem dankzij haar ingrijpen de hulp geven die hij zo nodig had, en na twee dagen opname was er, uitgerekend op Werelddierendag, goed nieuws: Bartje mocht met zijn opvangmama mee naar huis! Volgens onze dierenarts is onze nieuwe vriend waarschijnlijk toch niet aangereden: zijn nageltjes en voetzooltjes zijn namelijk intact en er zijn nergens wondjes te zien. Bartje's probleem lijkt eerder centraal in zijn koppie te zitten: hij staat wankel op zijn pootjes en loopt alsof hij een beetje dronken is. Daarom kreeg ons ventje twee dagen lang een infuus met een speciaal middel dat mogelijk helpt bij neurologische klachten. Het is een test, want we weten nog niet waar Bartje's problemen precies vandaan komen. Is hij zo geboren of is dit plots onstaan? Het is een groot vraagteken, want Bartje's achtergrond kennen we helaas niet... Het bloedonderzoek toonde verder niets afwijkends, maar één ding valt wel erg op: Bartje eet en drinkt extreem veel, bijna dwangmatig. Hij lijkt gewoon niet te kunnen stoppen... Of dit met zijn andere klachten te maken heeft, is voorlopig nog onduidelijk. Veel vragen en weinig antwoorden dus momenteel, maar lieve Bartje krijgt bij ons alle zorg,liefde en aandacht die hij verdient, en dat is voor nu het belangrijkste. We heten je dan ook van harte welkom in ons midden, dappere kleine held! ❤