Kattenpraat

Onze bange Jonas Onlangs kregen we de vraag of we een aids-positief katje wilden overnemen van een dierenasiel uit Brussel. We kregen daar een foto bij te zien en ja... ook al ben je dan druk, dan breekt je hart. Wat doe je met een gebroken hart? Dan zeg je: Kom maar... Jonas zou daar nooit geplaatst worden, hij verbleef al een maand in een klein hokje in de quarantaine.Zijn vooruitzichten waren triest. Het personeel wilden hem een kans geven en waren enorm blij en dankbaar dat we we hem overnamen. We spraken af vlakbij de snelweg in Brussel, zo konden we hem mee naar onze opvang Buddy Kat nemen. Zijn bange oogjes sloegen neer, toen we hem bekeken. Hij wilde onzichtbaar zijn. Een aaitje vond hij eng, ook al deed hij niets, hij verstarde. In Buddy Kat zocht hij meteen de veiligheid op van een donkere plek onder de bank. Dat is je goed recht jongen, neem maar rustig de tijd. Knuffelen kan later ook hoor ;-) Jonas gaat nog een lange weg afleggen, dat voelen we. Zijn droevige oogjes moeten nog glans gaan krijgen. We gaan ons best voor je doen lieve schat, beloofd ❤