Kattenpraat

Deze week stellen we jullie voor aan Vriendje.... Zijn pleegmama vertelt... "Waar zal ik eens beginnen.... Er was eens... een bijzonder katje met een coupe de wervelwind. Zwart van kleur met wit contrast. Het was niet zomaar een katje, het was een zwerfkatje.:'( In augustus 2015 ontdekte ik hem per toeval. Hij zwierf door de straten van de wijk de Krinkelhoek, in Oss. Men dacht dat hij een dienaar had, welke de verzorging niet zo nauw nam. Een aantal weken zag ik hem zo af en toe, tot hij plots uit beeld verdween. Ik hoopte dat de dienaar hem had binnengehaald en beter zijn/haar best was gaan doen. Bijna een jaar later... het katje werd weer gesignaleerd op straat, op zoek naar eten en een schuilplaats. Hij was bang, mensenhanden welke hem naderden om liefde te uitten, ging hij uit de weg. Op dat moment was ik zeker van mijn zaak: dit lieve maar vieze katje verdiende hulp. Ik moest en zou hem van de straat halen. Helaas, het katje dacht er anders over, na die ene avond, liet hij zich niet meer zien. Bijna een jaar later, juni 2017. In mijn groep voor vermiste- en/of gevonden dieren, plaatst een bezorgde plaatsgenoot een foto van een gesignaleerde zwerfdier. Twee keer moest ik knipperen met mijn ogen en de buurtbewoner heeft mijn eigen oproepje van het katje, gevonden: het was het lieve, bange katje waar ik 2 jaar eerder voor het eerst kennis mee maakte. Hij zag er slechter uit: vies, enorm afgevallen en onder de wondjes/littekens. Mijn strijdkracht voor deze lieve jongeman kwam als een oerkracht boven: het was nu of nooit! Na een intensieve 3 weken van voeren, verzorging en het opbouwen van vertrouwen, lukte het mij om het katje in te sluiten. Alles wat ik nodig had was een bench, lekker eten en lieve woorden. Ook had hij een naam gekregen: Vriendje. Hij ging mee naar huis, waar ik een eigen kamertje voor hem had ingericht. Voorzichtig kwam hij uit de bench en koos voor veiligheid door zich te verstoppen in het holletje van de aanwezige krabpaal. Enige tijd later herkende je het katje bijna niet: hij is aangekomen, eet erg goed, heeft zijn plekje op de vensterbank gevonden en geniet van kriebels op zijn rug. Soms verlaat hij zijn kamertje en komt even rondsnuffelen in de woonkamer. De prachtige kerel is heel erg vooruit gegaan en geniet zichtbaar van het huiselijke bestaan, de aandacht en de liefde. Voordat ik zijn wereld veranderde, wist ik al wel, dat deze knappe lieve schat, zijn eigen huisje verdiende. Met een eigen dienaar. Het bloedonderzoek gaf aan dat zijn vitale organen allemaal in orde zijn. Het enige wat hij opgelopen heeft is kattenaids, ofwel hij is fiv+. Nu wacht hij nog op een eigen huisje… ♡"