Kattenpraat

Vast in een mollenklem...en pootamputatie Kennen jullie haar verhaal nog? Post van 13 februari. Even een korte reminder: "Zes jaar lang liep ze in dezelfde buurt rond. Niemands kat, maar ook niet helemaal van niemand. Ooit was ze het kitten van de kat van een oudere mevrouw. Toen die mevrouw overleed, bleef zij achter. Ze vond haar weg in de straten die ze kende, tussen de tuinen waar ze welkom was. Tot twee weken geleden. Plots bleef ze weg. Geen zacht miauwtje meer aan de deur, geen dagelijkse verschijning in de tuin. Dat klopte niet. De meldster vertrouwde het niet. Toen vertelde de overbuurvrouw dat ze gemiauw hoorde bij het huis waar de oude eigenaresse had gewoond. Er werd meteen gezocht. Maar wat ze daar aantroffen... Het lieve poesje zat vast met haar pootje in een volledig verroeste mollenval. Waarschijnlijk lag ze daar al een behoorlijke tijd. Zonder eten. Zonder drinken. In pijn. Alleen." Dat was toen, ondertussen zijn we 12 dagen verder en er is een hoop gebeurd. Bij een spoedarts werd diezelfde dag nog enkele teentjes geamputeerd. Maar haar pootje bengelde er wat bij, ook al was het niet gebroken. Onze arts zag haar daarna en zei al: Dit pootje kunnen we niet redden, het zal eraf moeten... En gisteren was het dan zover! Haar voorpootje werd geamputeerd en wat was ze blij daarna! De pijn is weg, ze voelt zich veel mobieler en huppelt nu al rond op drie pootjes 🥳 Ze eet ontzettend goed, ze is blij en wil alleen maar knuffeltjes hebben, de lieve schat. Zo, dat is nu allemaal achter de rug lieve Soes, nog even revalideren en dan op zoek naar een gouden mandje ❤❤