Kattenpraat

En toen stopte het. Eergisteren kwam er een melding uit Dilsen-Stokkem. Al twee dagen dook er een zwaar verwaarloosde kat op aan een winkelpand. Een schim. Een lijfje dat nauwelijks nog een lijfje leek. De vrouw die hem zag, maakte zich zorgen. Ze kocht zelf een vangkooi. Ze keek niet weg. Ze handelde. Toen Salem eindelijk veilig in de val zat, werden wij gebeld. Wat we zagen, brak iets vanbinnen. Zijn vacht was één massieve kluwen van vilt. Uit zijn bekje droop bloed. Dit was geen “even aankijken”. Dit was spoed. We brachten hem meteen naar onze dierenarts. Geen chip. Geen naam. Geen geschiedenis. Alleen een lichaam dat op was. Na sedatie volgde het onderzoek. En dan het verdict dat als een steen valt: vergevorderde tongkanker. Zijn tong was hard geworden, onbeweeglijk, als hout. Eten kon hij niet meer. Drinken niet. Zich wassen niet. Leven deed hij eigenlijk al niet meer, hij overleefde enkel nog. Er was geen behandeling meer mogelijk. We moesten hem loslaten. En dat moment… dat kruipt onder je huid. Woede. Verdriet. Machteloosheid. Omdat dit prachtige dier zo lang alleen heeft moeten vechten. In weer en wind. In kou en regen. Met ondraaglijke honger. Met dorst die nooit gelest werd. Een langzaam proces van lijden, onzichtbaar voor velen. Anoniem. Onopgemerkt. Alsof hij er niet toe deed. Maar hij deed er wél toe. Eén iemand keek. Eén iemand handelde. Maar het was te laat. Misschien had hij maanden geleden nog geholpen kunnen worden. Misschien had zijn pijn dan niet zo lang hoeven duren. Daarom deze oproep. Kijk. Echt kijken. Zie je een dier dat er niet goed uitziet? Dat vermagert, kwijlt, wonden heeft, zich verstopt? Dat is geen “het zal wel”. Dat is alarm. Bel een asiel. Bel een opvang. Trek aan de bel. Wacht niet. Dieren kunnen zichzelf niet redden. Wij zijn hun stem. Hun kans. Hun enige hoop. Rust zacht, mooie, lieve Salem. Het spijt ons dat je te laat op ons pad kwam. Het enige wat we nog voor je konden doen, was je in liefde laten gaan. Geen pijn meer. Geen honger meer. Geen kou meer. Alleen rust.