Kattenpraat

Nel, zo dapper Gistermiddag, een regenachtige dag, werd onder een carport een arm dier gevonden. Ze lag daar, gewond en verlamd, niet in staat om zelf op te staan. We werden gebeld. Gelukkig kwam onze hulp snel. Onze veldwerkers sprongen in de auto om haar te helpen. Ze reden meteen naar het opgegeven adres en belden aan. Maar er werd niet opengedaan. Onder de carport, nat en alleen in het koude water, vonden ze haar: onze Nel. Zonder aarzeling stapten ze weer in de auto, recht naar de dierenarts van wacht. Daar werd al snel duidelijk dat Nel verlamd was aan haar achterlijf. Haar blaas werkte niet meer en ze kon niet zelf staan. Toch was ze ontzettend lief en kalm, alsof ze de zorg en liefde voelde die haar nu eindelijk omringde. Haar blaas was erg hard, dus het handmatig legen van de blaas was effe een dingetje. Tijdens de verzorging werden er levende maden ontdekt rond haar achterwerk. Ai, ai...foute boel. Na een intensieve verzorging hopen we nu dat alles nu verwijderd is. Nel leek geen gevoel te hebben in haar achterpoten of staart, maar de doorbloeding was er nog: haar teentjes waren warm en roze. Tijdens het badje probeerde ze af en toe op te staan. Het lukte nog niet, ze had geen kracht, maar het was een teken van levenswil. En tijdens het afdrogen bewogen haar pootjes zachtjes heen en weer. Een klein gebaar, maar een groot teken van hoop. Haar verhaal is nog niet af, maar één ding is zeker: ze wordt nu omringd met liefde, zorg en hoop. En wie weet, misschien zien we haar op een dag weer stappen, gedragen door haar eigen pootjes, één kleintje tegelijk.... Welkom lieve Nel!