Kattenpraat

Felix is een sterretje... ⭐️ "Soms is liefhebben loslaten." Het is iets dat we allemaal weleens gehoord hebben, en waar we bij Buddy Kat vaker dan we zouden willen mee geconfronteerd worden. Want ook al krijgen al onze katjes steevast alle kansen en breekt ons hart elke keer weer wanneer we zo'n beslissing nemen, breekt desondanks toch soms het moment aan dat we één van onze opvangertjes in alle liefde moeten laten gaan. En dat was afgelopen weekend tot ons grote verdriet het geval voor onze lieve knuffelbeer Felix. Felix kwam dit voorjaar naar ons nadat zijn toenmalige eigenares hem wou laten inslapen. Hij had als fiv-positief katje toen al veel last van ontstekingen en letsels in zijn bekje, en Felix' bejaarde bazinnetje vond dat het welletjes geweest was en vroeg aan een kennis die haar hielp bij het verzorgen van haar katten om met dit nochtans nog erg levenslustige mannetje naar de dierenarts te gaan voor een spuitje... Die kennis was het daar niet mee eens en probeerde om de eigenares te overhalen om een andere oplossing te zoeken, maar die hield voet bij stuk: Felix moest geëutanaseerd worden... Ten einde raad nam de kennis contact op met ons, en toen we toezegden om Felix op te vangen stemde de eigenares daar uiteindelijk gelukkig toch mee in. Felix trok in bij één van onze opvangmama's, en een blik in zijn bekje leerde ons meteen dat dat er bijzonder slecht aan toe was: zijn tong en de weke delen van zijn mondje zaten bomvol lelijke letsels. Nu hebben wij wel meer fiv-katjes met bekproblemen, en zij zijn over het algemeen bijzonder goed geholpen met een behandeling die uitgedokterd werd door onze vaste dierenarts - een expert in kattenaids - : injecties met pure interferon rechtstreeks in de aangetaste delen van het bekje. Ook Felix onderging deze behandeling, en hoewel hij één van onze zwaardere gevallen was als het op bekproblemen aankwam, zagen we ook bij onze vriend een opmerkelijke verbetering. Felix voelde zich goed, was pijnvrij en had veel meer levenskwaliteit. In mei had onze lieverd wel een fikse dip en was een nieuwe behandeling met interferon nodig, maar ook toen knapte Felix zienderogen op en genoot hij, ondanks af en toe een mindere dag, met volle teugen van elk moment bij zijn opvangmama. Tot afgelopen weekend duidelijk werd dat het moment van afscheid nemen gekomen was... Felix stopte met eten en verloor zijn goede humeur, het enige dat hij nog deed was slapen. Toen zijn opvangmama in zijn oogjes keek zag ze dat de sprankel weg was, de levenslust die daar altijd zo fel gebrand had wasgedoofd, dus werd Felix onmiddellijk naar de dierenarts van wacht gebracht. Toen zij in Felix' mondje keek, was dat er zo erg aan toe dat de opvangmama wist dat hem laten gaan de enige juiste, zij het hartverscheurende beslissing was. Een beslissing uit liefde...Na een paar prachtige maanden samen stak Felix in de armen van zijn geliefde opvangmama vredig de regenboogbrug over... 🌈 Felix' opvangmama - die we heel veel sterkte wensen - neemt hier afscheid van haar allerliefste hartendief met de volgende woorden: "Lieve lieve Felix… lief beertje we hebben je net losgelaten. Wat had ik je nog heel veel jaren gegund. Het ging niet meer, meerdere keren naar de dierenarts geweest en nu was het genoeg. Je lijfje was op. Mannetje wat ga je gemist worden. Geen kopjes meer als ik natvoer aan klaar maken ben. Geen frikandellen meer als de bqq aan staat. Gaat je goed lieve jongen daar boven. Rust zacht lieverd. Geen pijn meer voor jou. Dikke kus je opvang mama 💔💔❤️❤️" En wij zeggen: tot ziens, lieve Felix. We laten je los, maar houden je tegelijkertijd heel dicht bij ons. In ons hart... ❤💔