Kattenpraat

Mijn baby's... Een paar dagen geleden kregen we een melding uit Dilsen- Stokkem. Het klonk als spoed, dus we zijn meteen gaan rijden. Een paar jaar geleden kwam mamapoes bij mensen in de tuin. Ze kreeg haar natje en haar droogje en alles verliep zoals het liep. Ze had achteraf (gehoord) al twee nestjes gehad, maar nu wierp ze haar derde nestje. Tijdens de bevalling stierf er één kittentje. De andere twee kittentjes die ook geboren waren, daar zou mama niets van willen weten. Ze gromde ernaar en liet hen links liggen. De kittens werden binnen genomen en er werd kittenmelk gehaald. Andere organisaties hadden geen plek, wat we begrijpen, want ondertussen hebben wij meer dan 200 opvangers en hebben wij ook amper tot geen plek meer. Toen we vroegen hoe het met mama ging, bleek ze wat slap te zijn en "er hing wat uit". We zijn toen onmiddellijk in de auto gesprongen om te gaan helpen. We bekeken de mamapoes, we voelden wel iets, maar er stak niks uit. We voelden wel dat ze heel veel melk had, dus we vroegen naar de kittens. Deze toonden we mama en ja... de liefde spatte er vanaf! Meteen werd er flink gewassen en de kittens zochten haar tepels. Het was goed, mama was blij met haar kleintjes. Eigelijk hadden we geen plek, maar echt niet. Toch besloten we haar mee te nemen, wel beetje druk, maar kom maar. We zijn naar onze dierenarts gereden voor een check. Ze had wat verhoging, men voelde ook wel "iets" maar was niet zeker of dit nog een kitten was. Ze heeft een spuit gekregen, en we zouden haar in de gaten houden. Maar mama, mama is zo zo lief... Mijn baby's, mijn grote liefde, een omhelzing en bescherming. Ja, het zijn jouw kindjes lieve mama, helemaal van jou. Jullie zijn nu een gezinnetje, we koesteren jullie allemaal. ❤❤