Kattenpraat

Wat is ze toch dapper! Tijdens het klussen in het nieuwe kattencafé vorige week zondag, kwam er een spoedmelding binnen. Een heel klein kittentje werd in de struiken gevonden, moederziel alleen. De melders mochten haar meteen doorbrengen, we hadden tenslotte een couveuse bij de hand. Zo gezegd zo gedaan, en daar was ze, het kleine hummeltje. IJskoud en maar 70 grammetjes gewicht. Het verven werd even stilgelegd en onze vrijwilligers keken bezorgd met verfborstel in de hand naar dit ieniemienie wezentje. Ze was heel moeilijk warm te krijgen, ook bij ons in de couveuse duurde het heel lang eer ze wat op temperatuur kwam. Ons lappenpopje, zonder enige zuigreflex. Haar oogjes zijn open, normaal gaan deze open op een leeftijd tussen 7 a 10 dagen. Maar ze had een gewichtje van een klein geboren kittentje. Ze had geen spierkracht, we vreesden voor haar leven. Ze kreeg eerst elektrolyten voeding met glucose totdat ze was opgewarmd. We gaven haar vervolgens maagsondevoeding (slangetje voeding via bekje naar de maag), een levensreddende handeling, anders kwam ze sowieso te overlijden. En nu zijn we zes dagen verder. Ze heeft nog altijd geen zuigreflex, maar ze begint sterker te worden en o, o, o wat kan ze spinnen! Wat een dieselmotortje ❤ Wie had dit gedacht, wat een dapper klein ding is het toch! Kom op kleine Linn, elke dag is er eentje en wordt maar nog sterker, dan hopen we dat je straks lekker zelf je flesje kan drinken!